Duże piersi
wróć do strony głównej
Duże piersi (makromastia, hipertrofia gruczołów sutkowych) to stan charakteryzujący się nadmiernym rozwojem tkanki piersiowej w stosunku do budowy ciała. Może dotyczyć jednej lub obu piersi i mieć charakter wrodzony albo nabyty. Wielkość piersi jest wypadkową ilości tkanki gruczołowej, tłuszczowej oraz łącznej, a także ich reakcji na bodźce hormonalne. U części kobiet duży biust nie powoduje dolegliwości, u innych prowadzi do istotnych problemów zdrowotnych, ograniczeń funkcjonalnych oraz obniżenia jakości życia. W praktyce klinicznej istotne jest różnicowanie makromastii fizjologicznej od patologicznej oraz ocena, czy rozmiar piersi przekłada się na objawy somatyczne wymagające leczenia.
Duże piersi – przyczyny
Etiologia dużych piersi jest wieloczynnikowa i obejmuje zarówno czynniki genetyczne, jak i hormonalne oraz środowiskowe. Do najczęściej opisywanych przyczyn należą:
- Predyspozycje genetyczne
Dziedziczne skłonności do rozrostu tkanki gruczołowej i tłuszczowej piersi. - Wpływ hormonów płciowych
Nadwrażliwość tkanek piersi na estrogeny i progesteron, szczególnie w okresie dojrzewania, ciąży i laktacji. - Zaburzenia endokrynologiczne
M.in. choroby tarczycy, hiperprolaktynemia, zaburzenia osi podwzgórze–przysadka–jajniki. - Masa ciała i dystrybucja tkanki tłuszczowej
Przyrost masy ciała sprzyja zwiększeniu objętości piersi, zwłaszcza gdy dominuje komponenta tłuszczowa. - Leki i czynniki jatrogenne
Hormonalna terapia zastępcza, doustna antykoncepcja (u części pacjentek). - Rzadkie postacie patologiczne
Gigantomastia, w tym postacie młodzieńcze i ciężarne, o gwałtownym przebiegu.
Duże piersi – problemy zdrowotne
Nadmierna masa piersi może prowadzić do szeregu dolegliwości o charakterze ortopedycznym, dermatologicznym i funkcjonalnym. Najczęściej zgłaszane problemy to:
- Bóle kręgosłupa
Szczególnie w odcinku szyjnym i piersiowym, wynikające z przeciążenia struktur mięśniowo-więzadłowych. - Zaburzenia postawy
Zaokrąglenie pleców, wysunięcie barków, kompensacyjne ustawienie miednicy. - Dolegliwości mięśniowe
Przewlekłe napięcie mięśni karku i obręczy barkowej. - Zmiany skórne
Otarcia, maceracja, wyprzenia i nawracające stany zapalne w fałdzie podsutkowym. - Ograniczenia w aktywności fizycznej
Utrudnione bieganie, ćwiczenia dynamiczne, problemy z doborem bielizny sportowej. - Objawy neurologiczne
Parestezje kończyn górnych związane z napięciem mięśni i uciskiem struktur nerwowych. - Aspekt psychologiczny
Dyskomfort, obniżona samoocena, trudności w doborze odzieży.
Duże piersi – leczenie
Postępowanie terapeutyczne zależy od nasilenia objawów, przyczyny powiększenia piersi oraz wieku i stanu zdrowia pacjentki. Leczenie może mieć charakter zachowawczy lub zabiegowy.
Leczenie zachowawcze obejmuje:
- dobór odpowiedniej, podtrzymującej bielizny,
- fizjoterapię ukierunkowaną na wzmocnienie mięśni grzbietu i korekcję postawy,
- redukcję masy ciała, jeśli istotną rolę odgrywa tkanka tłuszczowa,
- leczenie chorób hormonalnych, jeżeli zostały zdiagnozowane.
Metody zachowawcze mogą zmniejszać dolegliwości, jednak zwykle nie prowadzą do istotnej redukcji objętości piersi, zwłaszcza gdy dominuje komponenta gruczołowa.
Duże piersi – jak zmniejszyć
Zmniejszenie piersi można rozpatrywać w dwóch ujęciach: funkcjonalnym i objętościowym.
- Redukcja masy ciała
Skuteczna głównie wtedy, gdy piersi zawierają dużą ilość tkanki tłuszczowej. - Zabiegi niechirurgiczne
Procedury wpływające na napięcie skóry i lokalną redukcję tkanki tłuszczowej mogą poprawiać komfort, ale nie zastępują leczenia operacyjnego w przypadku makromastii. - Leczenie chirurgiczne
Jedyna metoda pozwalająca na trwałe i przewidywalne zmniejszenie objętości piersi oraz jednoczesną korekcję ich kształtu i położenia.
Decyzja o wyborze metody powinna być poprzedzona szczegółową diagnostyką oraz oceną realnych efektów, jakie można uzyskać w danym przypadku.
Zabiegi pomniejszania biustu
Pomniejszanie biustu (redukcja piersi, mammoplastyka redukcyjna) jest zabiegiem chirurgicznym polegającym na usunięciu nadmiaru tkanki gruczołowej, tłuszczowej i skóry, z jednoczesnym uformowaniem nowego kształtu piersi. W zależności od wyjściowej wielkości i anatomii stosuje się różne techniki operacyjne.
Cele zabiegu:
- zmniejszenie masy piersi,
- poprawa proporcji sylwetki,
- redukcja dolegliwości bólowych,
- uniesienie i remodelowanie piersi,
- poprawa jakości skóry w okolicy podsutkowej.
Najczęściej stosowane techniki różnią się:
- zakresem usuwanej tkanki,
- sposobem przemieszczenia kompleksu brodawka–otoczka,
- przebiegiem blizn pooperacyjnych.
Zabieg ma nie tylko wymiar estetyczny, ale przede wszystkim leczniczy, gdyż u większości pacjentek prowadzi do istotnej poprawy funkcjonowania i jakości życia. Kwalifikacja do operacji opiera się na wywiadzie, badaniu klinicznym oraz analizie objawów zdrowotnych, a nie wyłącznie na rozmiarze piersi.
