Kontur twarzy
wróć do strony głównej
Kontur twarzy to zewnętrzny zarys i proporcje dolnej oraz środkowej części twarzy, kształtowane przez układ kostny (kości jarzmowe, żuchwa, bródka), rozmieszczenie i objętość tkanek miękkich (tkanka tłuszczowa, mięśnie mimiczne) oraz napięcie i jakość skóry. Wyraźny, harmonijny kontur jest jednym z kluczowych elementów postrzeganej atrakcyjności i młodości, ponieważ odzwierciedla prawidłowe proporcje anatomiczne oraz integralność struktur podporowych. Z wiekiem, pod wpływem procesów starzenia, grawitacji i utraty objętości, dochodzi do zaburzenia owalu twarzy – pojawiają się bruzdy, opadanie tkanek oraz tzw. „chomiki”. Współczesna medycyna estetyczna oferuje metody pozwalające przywrócić lub podkreślić kontur twarzy w sposób zgodny z anatomią i biomechaniką starzenia.
Kontur twarzy – jak poprawić
Poprawa konturu twarzy wymaga analizy trzech poziomów: kostnego, tłuszczowego i skórnego. Kluczowe jest zrozumienie, że utrata owalu nie jest wyłącznie problemem skóry, lecz wynika z głębokich zmian strukturalnych.
Główne przyczyny utraty konturu:
- Resorpcja kostna (zanik kości żuchwy i jarzmowych),
- Redukcja i przemieszczenie kompartmentów tłuszczowych,
- Wiotkość skóry i degradacja kolagenu typu I i III,
- Nadmierna aktywność mięśni obniżających kąciki ust i dolną część twarzy.
Metody poprawy konturu twarzy:
1. Wolumetria kwasem hialuronowym
- Modelowanie linii żuchwy, kąta żuchwy i brody,
- Przywrócenie projekcji kości jarzmowych,
- Odtworzenie utraconej objętości środkowej części twarzy.
Preparaty o wysokim G’ (moduł sprężystości) pozwalają uzyskać efekt strukturalnego podparcia.
2. Biostymulatory tkankowe (np. hydroksyapatyt wapnia, kwas polimlekowy)
- Stymulacja neokolagenezy,
- Zagęszczenie i ujędrnienie skóry,
- Stopniowa poprawa napięcia tkanek.
3. Nici liftingujące PDO / PLLA
- Mechaniczne uniesienie opadających tkanek,
- Indukcja włóknienia podporowego.
4. Toksyna botulinowa (lifting Nefertiti)
- Osłabienie mięśnia szerokiego szyi (platysma),
- Uniesienie linii żuchwy i poprawa napięcia dolnej części twarzy.
5. Technologie high-tech
- Radiofrekwencja mikroigłowa – remodelowanie skóry poprzez kontrolowane mikrouszkodzenia i podgrzewanie tkanek,
- Fale radiowe (Alma Accent Prime, Pellevé, Reaction RF) – głębokie, kontrolowane podgrzewanie skóry właściwej prowadzące do natychmiastowego skrócenia włókien kolagenowych oraz stymulacji ich przebudowy,
- HIFU (SonoQueen) – skoncentrowane ultradźwięki działające na poziomie SMAS,
- INDIBA® – stymulacja metabolizmu komórkowego i poprawa napięcia skóry poprzez technologię 448 kHz.
- Podczerwień (Zaffiro, Deep IR) – równomierne podgrzewanie skóry właściwej bez uszkodzenia naskórka, prowadzące do skrócenia włókien kolagenowych, poprawy mikrokrążenia oraz aktywacji fibroblastów odpowiedzialnych za syntezę nowego kolagenu i elastyny.
6. Lifting laserami frakcyjnymi
- Tworzenie kontrolowanych mikrostref uszkodzeń termicznych w skórze właściwej,
- Indukcja intensywnej neokolagenezy i remodelingu macierzy pozakomórkowej,
- Stopniowe zagęszczenie skóry oraz poprawa jej napięcia i sprężystości.
Lasery frakcyjne (ablacyjne i nieablacyjne) umożliwiają wielopoziomową przebudowę tkanek. W kontekście poprawy konturu twarzy szczególnie istotne jest ich działanie zagęszczające i napinające, które redukuje wiotkość w obrębie dolnego owalu.
7. Nici autologiczne – Needle Shaping
- Mechaniczna stymulacja fibroblastów poprzez kontrolowane mikrourazy,
- Tworzenie autologicznych włókien kolagenowych pełniących funkcję naturalnego „rusztowania”,
- Stopniowa poprawa napięcia i zagęszczenia skóry bez implantacji materiałów syntetycznych.
Technika Needle Shaping wykorzystuje zjawisko elektrokoagulacji włókien kolagenowych w obrębie skóry właściwej. Powstające włókna kolagenu autologicznego działają jak biologiczne nici podporowe, poprawiając kontur twarzy w sposób subtelny i fizjologiczny.
Dobór terapii powinien opierać się na analizie proporcji twarzy (zasada trójpodziału i pięciopodziału twarzy) oraz ocenie jakości tkanek w badaniu palpacyjnym i wizualnym. Celem nie jest nadmierne „rysowanie” twarzy, lecz przywrócenie jej naturalnej architektury.
Kontur twarzy a makijaż
Makijaż konturujący jest metodą optycznego modelowania twarzy poprzez manipulację światłem i cieniem. W przeciwieństwie do zabiegów medycznych, nie zmienia struktury anatomicznej, lecz wpływa na percepcję kształtu.
Zasady optycznego modelowania:
- Ciemne kolory wyszczuplają i cofają,
- Jasne kolory uwypuklają i przybliżają,
- Rozświetlenie zwiększa projekcję wybranych partii.
Techniki konturowania:
- Podkreślenie linii żuchwy bronzerem o chłodnym odcieniu,
- Modelowanie kości jarzmowych poniżej łuku jarzmowego,
- Rozświetlenie szczytu kości policzkowych i grzbietu nosa,
- Cieniowanie bocznych partii czoła przy twarzy okrągłej.
Makijaż może:
- Maskować niewielką asymetrię,
- Optycznie wyszczuplić twarz,
- Podkreślić kąt żuchwy u mężczyzn,
- Złagodzić ostre rysy.
Jednak w przypadku wyraźnej wiotkości skóry, utraty objętości czy opadania tkanek, makijaż ma ograniczone możliwości. Może wręcz uwydatniać zmarszczki i nierówności, jeśli jest nieprawidłowo nałożony.
Z kolei procedury medycyny estetycznej oddziałują strukturalnie — remodelują tkanki, stymulują produkcję kolagenu i przywracają utraconą projekcję. Efekty utrzymują się od kilku miesięcy do dwóch lat, w zależności od zastosowanej metody.
W praktyce estetycznej oba podejścia często się uzupełniają — zabieg przywraca prawidłową architekturę twarzy, a makijaż pozwala ją podkreślić.
