Krosty ropne na rękach
wróć do strony głównej
Krosty ropne na rękach to wykwity skórne o charakterze zapalnym, wypełnione treścią ropną, powstające w obrębie naskórka lub mieszków włosowych. W terminologii medycznej określane są jako krosty (pustulae) i stanowią objaw toczącego się procesu zapalnego, najczęściej o podłożu bakteryjnym. Zmiany te mogą występować pojedynczo lub mnogie, obejmować dłonie, grzbiety rąk, palce oraz okolice nadgarstków. W zależności od przyczyny mogą towarzyszyć im: ból, zaczerwienienie, obrzęk, świąd, a niekiedy objawy ogólnoustrojowe. Krosty ropne nie są jednostką chorobową samą w sobie, lecz objawem wielu schorzeń dermatologicznych i ogólnych, dlatego wymagają różnicowania i właściwej diagnostyki.
Krosty ropne na rękach – przyczyny
Etiologia krost ropnych na rękach jest zróżnicowana i obejmuje zarówno czynniki infekcyjne, jak i zapalne czy autoimmunologiczne.
1. Zakażenia bakteryjne
Najczęstszą przyczyną są zakażenia wywołane przez:
- Staphylococcus aureus (gronkowiec złocisty)
- Streptococcus pyogenes (paciorkowiec ropotwórczy)
Do najczęstszych postaci klinicznych należą:
- Liszajec zakaźny (impetigo) – powierzchowne pęcherze i krosty z miodowo-żółtymi strupami
- Zapalenie mieszków włosowych (folliculitis) – krosty zlokalizowane wokół włosa
- Czyraki (furunculi) – głębsze, bolesne nacieki zapalne
Czynniki predysponujące:
- mikrourazy skóry,
- nadmierna potliwość,
- niedostateczna higiena,
- immunosupresja,
- cukrzyca.
2. Wyprysk kontaktowy i nadkażenie
Dłonie i ręce są szczególnie narażone na kontakt z:
- detergentami,
- środkami dezynfekcyjnymi,
- chemikaliami,
- alergenami zawodowymi.
W przebiegu wyprysku kontaktowego uszkodzona bariera naskórkowa sprzyja wtórnemu nadkażeniu bakteryjnemu, co prowadzi do powstawania zmian ropnych.
3. Choroby zapalne i autoimmunologiczne
- Łuszczyca krostkowa dłoni i stóp (palmoplantar pustulosis) – jałowe krosty na podłożu rumieniowym
- Trądzik odwrócony (hidradenitis suppurativa) – rzadziej na rękach, częściej w fałdach skórnych
- Reakcje polekowe (np. ostra uogólniona osutka krostkowa – AGEP)
W łuszczycy krostkowej treść krost jest jałowa (bez bakterii), a proces ma charakter immunologiczny.
4. Zmiany w przebiegu chorób ogólnoustrojowych
Krosty ropne mogą częściej występować u osób z:
- cukrzycą,
- zaburzeniami odporności,
- przewlekłymi chorobami zapalnymi,
- niedoborami żywieniowymi (np. cynku).
Objawy towarzyszące
- ból i tkliwość,
- świąd lub pieczenie,
- obrzęk,
- lokalne ucieplenie skóry,
- w cięższych przypadkach: gorączka i powiększenie węzłów chłonnych.
Różnicowania wymagają m.in. opryszczka, wyprysk potnicowy, zmiany grzybicze czy choroby pęcherzowe.
Krosty ropne na rękach – leczenie
Postępowanie terapeutyczne zależy od przyczyny zmian oraz ich rozległości.
1. Leczenie miejscowe
W łagodnych przypadkach stosuje się:
- preparaty odkażające (oktenidyna, chlorheksydyna),
- maści z antybiotykiem (mupirocyna, kwas fusydowy),
- glikokortykosteroidy miejscowe (w przypadku tła zapalnego),
- preparaty z cynkiem o działaniu osuszającym.
Ważne jest:
- unikanie wyciskania zmian,
- utrzymywanie skóry w czystości,
- ochrona przed dalszym podrażnieniem.
2. Leczenie ogólne
Wskazane w przypadku:
- licznych zmian,
- nawracających infekcji,
- objawów ogólnych.
Może obejmować:
- antybiotykoterapię doustną (po posiewie i antybiogramie),
- leczenie immunomodulujące (np. w łuszczycy),
- kontrolę chorób współistniejących (np. cukrzycy).
3. Postępowanie zabiegowe
W przypadku:
- czyraków,
- ropni,
- zmian głębokich,
konieczne może być chirurgiczne nacięcie i drenaż.
W terapii zmian przewlekłych oraz wspomaganiu regeneracji skóry zastosowanie znajdują procedury poprawiające barierę naskórkową i mikrokrążenie, takie jak:
- INDIBA® – terapia radiofrekwencji wspierająca procesy naprawcze,
- zabiegi światłem LED o działaniu przeciwzapalnym,
- specjalistyczne procedury dermatologiczne poprawiające gojenie skóry.
4. Profilaktyka
- stosowanie rękawic ochronnych przy pracy z detergentami,
- regularne nawilżanie skóry emolientami,
- unikanie urazów mechanicznych,
- kontrola poziomu glukozy u pacjentów z cukrzycą,
- szybkie leczenie pierwszych objawów zapalenia.
W przypadku zmian utrzymujących się powyżej 7–10 dni, nasilonego bólu, szerzenia się stanu zapalnego lub objawów ogólnych konieczna jest konsultacja dermatologiczna. Nieleczone infekcje bakteryjne mogą prowadzić do powikłań, w tym ropowicy czy bliznowacenia.
