Wilcza: +48 606 909 009
Wilanów: +48 604 502 501
NAD+
NAD+

NAD+ (dinukleotyd nikotynoamidoadeninowy, ang. Nicotinamide Adenine Dinucleotide) to jeden z najważniejszych koenzymów obecnych w komórkach organizmu człowieka. Bierze udział w setkach reakcji metabolicznych odpowiedzialnych za produkcję energii, regenerację komórkową oraz utrzymanie prawidłowego funkcjonowania mitochondriów. NAD+ pełni także istotną rolę w procesach naprawy DNA, regulacji starzenia biologicznego i aktywacji białek długowieczności zwanych sirtuinami. W ostatnich latach związek ten znalazł się w centrum zainteresowania medycyny przeciwstarzeniowej, biologii molekularnej oraz terapii wspierających regenerację organizmu. Spadek poziomu NAD+ uznawany jest obecnie za jeden z istotnych mechanizmów związanych ze starzeniem komórek i rozwojem chorób metabolicznych, neurodegeneracyjnych oraz przewlekłego zmęczenia.

NAD+ – czym jest?

NAD+ to koenzym występujący we wszystkich żywych komórkach. Jego podstawową funkcją jest uczestnictwo w reakcjach oksydoredukcyjnych, czyli procesach przekazywania elektronów niezbędnych do produkcji energii w mitochondriach. W praktyce oznacza to, że NAD+ umożliwia komórkom wytwarzanie ATP – głównego „paliwa energetycznego” organizmu.

Koenzym ten występuje w dwóch formach:

  • NAD+ – forma utleniona,
  • NADH – forma zredukowana.

Równowaga pomiędzy tymi formami warunkuje prawidłowy metabolizm komórkowy. NAD+ uczestniczy m.in. w:

  • glikolizie,
  • cyklu Krebsa,
  • fosforylacji oksydacyjnej,
  • syntezie i naprawie DNA,
  • regulacji stresu oksydacyjnego,
  • aktywacji enzymów sirtuinowych i PARP.

Organizm syntetyzuje NAD+ głównie z witaminy B3 (niacyny), nikotynamidu oraz tryptofanu. Wraz z wiekiem zdolność organizmu do utrzymywania odpowiedniego poziomu tego koenzymu stopniowo maleje.

Współczesna medycyna estetyczna i regeneracyjna coraz częściej wykorzystuje terapie wspierające metabolizm komórkowy oraz funkcje mitochondrialne, ponieważ starzenie skóry i tkanek ma ścisły związek z obniżeniem wydolności energetycznej komórek.

NAD+ – jak jego poziom zmienia się z wiekiem?

Poziom NAD+ obniża się fizjologicznie wraz z wiekiem. Badania wskazują, że po 40.–50. roku życia jego stężenie może być nawet kilkukrotnie niższe niż w młodości. Zjawisko to wynika z kilku mechanizmów biologicznych:

  • zmniejszonej syntezy NAD+,
  • zwiększonego zużycia przez enzymy naprawcze,
  • przewlekłego stanu zapalnego,
  • stresu oksydacyjnego,
  • pogarszającej się funkcji mitochondriów.

Wraz z wiekiem dochodzi do aktywacji enzymów CD38, które intensywnie rozkładają NAD+. Jednocześnie organizm coraz mniej efektywnie odzyskuje jego prekursory. Efektem staje się spadek zdolności regeneracyjnych komórek.

Obniżony poziom NAD+ wiązany jest z procesami:

  • starzenia skóry,
  • utraty elastyczności tkanek,
  • przewlekłego zmęczenia,
  • zaburzeń metabolicznych,
  • neurodegeneracji,
  • osłabienia funkcji mięśni,
  • pogorszenia jakości snu i koncentracji.

W biologii starzenia NAD+ uznawany jest obecnie za jeden z kluczowych biomarkerów wieku metabolicznego organizmu. Coraz więcej badań analizuje możliwość spowolnienia procesów starzenia poprzez wspieranie szlaków metabolicznych związanych z jego syntezą.

NAD+ – rola w regeneracji DNA i energii komórkowej

Jedną z najważniejszych funkcji NAD+ jest udział w procesach naprawy uszkodzeń DNA. Każdego dnia materiał genetyczny komórek narażony jest na działanie:

  • promieniowania UV,
  • wolnych rodników,
  • toksyn środowiskowych,
  • przewlekłego stanu zapalnego,
  • stresu metabolicznego.

Naprawa DNA wymaga aktywności enzymów PARP (Poly ADP-ribose Polymerase), które do działania wykorzystują właśnie NAD+. Gdy poziom koenzymu jest niski, procesy regeneracyjne ulegają osłabieniu, a komórki szybciej przechodzą w stan starzenia biologicznego.

NAD+ aktywuje również sirtuiny – białka regulujące długowieczność komórkową, metabolizm energetyczny oraz odporność na stres oksydacyjny. Sirtuiny wpływają na:

  • funkcjonowanie mitochondriów,
  • kontrolę stanu zapalnego,
  • regenerację tkanek,
  • procesy metaboliczne,
  • ochronę komórek nerwowych.

Szczególne znaczenie NAD+ obserwuje się w tkankach o dużym zapotrzebowaniu energetycznym:

  • mózgu,
  • mięśniach,
  • sercu,
  • wątrobie,
  • skórze.

W dermatologii estetycznej i medycynie anti-aging coraz większą uwagę zwraca się na rolę mitochondriów w procesie starzenia skóry. Dysfunkcja energetyczna komórek skóry wpływa na spadek produkcji kolagenu, pogorszenie regeneracji oraz większą podatność na stres oksydacyjny.

NAD+ – objawy i skutki niedoboru

Niedobór NAD+ nie daje jednego charakterystycznego objawu, ponieważ wpływa praktycznie na cały metabolizm komórkowy. Najczęściej obserwowane symptomy związane są z obniżeniem produkcji energii oraz nasilonym stresem oksydacyjnym.

Do możliwych objawów obniżonego poziomu NAD+ należą:

  • przewlekłe zmęczenie,
  • spadek wydolności fizycznej,
  • pogorszenie koncentracji,
  • zaburzenia pamięci,
  • osłabienie regeneracji organizmu,
  • przyspieszone starzenie skóry,
  • pogorszenie jakości snu,
  • większa podatność na stany zapalne,
  • obniżenie odporności na stres.

Długotrwały niedobór może wpływać na rozwój wielu chorób przewlekłych, m.in.:

Obszar

Potencjalne konsekwencje

Układ nerwowy

choroby neurodegeneracyjne, pogorszenie funkcji poznawczych

Metabolizm

insulinooporność, otyłość, zaburzenia mitochondrialne

Układ sercowo-naczyniowy

pogorszenie funkcji śródbłonka i naczyń

Skóra

utrata jędrności, nasilony stres oksydacyjny, wolniejsza regeneracja

Mięśnie

spadek wydolności i siły mięśniowej

 

Warto podkreślić, że niski poziom NAD+ nie stanowi samodzielnej jednostki chorobowej. Jest raczej elementem szerszych procesów metabolicznych związanych ze starzeniem organizmu i przewlekłym przeciążeniem komórkowym.

NAD+ – jak wspierać jego poziom w organizmie?

Wspieranie prawidłowego poziomu NAD+ opiera się przede wszystkim na działaniach wpływających na metabolizm mitochondrialny i ograniczenie przewlekłego stresu oksydacyjnego.

Do najważniejszych czynników wspierających syntezę NAD+ należą:

Dieta bogata w prekursory NAD+

Znaczenie mają składniki zawierające witaminę B3 oraz związki uczestniczące w przemianach energetycznych:

  • ryby,
  • jaja,
  • mięso,
  • produkty fermentowane,
  • zielone warzywa,
  • rośliny strączkowe.

Aktywność fizyczna

Regularny wysiłek zwiększa biogenezę mitochondriów i poprawia gospodarkę energetyczną komórek. Szczególnie korzystny wpływ wykazuje trening aerobowy i interwałowy.

Sen i regeneracja

Przewlekły niedobór snu zwiększa stres oksydacyjny i zużycie NAD+ przez mechanizmy naprawcze organizmu.

Ograniczenie przewlekłego stanu zapalnego

Nadmierna aktywacja układu immunologicznego prowadzi do zwiększonego zużycia NAD+ przez enzymy odpowiedzialne za odpowiedź zapalną.

Terapie wspierające regenerację komórkową organizmu

W medycynie regeneracyjnej i anti-aging coraz większą uwagę poświęca się terapiom wspierającym metabolizm komórkowy, funkcjonowanie mitochondriów oraz naturalne mechanizmy naprawcze organizmu. Celem tych działań jest poprawa produkcji energii komórkowej, ograniczenie stresu oksydacyjnego oraz wspieranie procesów związanych z utrzymaniem prawidłowego poziomu NAD+.

Do terapii wspierających regenerację komórkową należą m.in.:

  • terapie infuzyjne wspierające metabolizm komórkowy,
  • działania wspierające funkcjonowanie mitochondriów,
  • terapie redukujące stres oksydacyjny i przewlekły stan zapalny,
  • procedury poprawiające mikrokrążenie i dotlenienie tkanek,
  • terapie regeneracyjne i biostymulujące.

Terapie wspierające metabolizm komórkowy skóry

W dermatologii estetycznej i medycynie anti-aging coraz większą uwagę poświęca się terapiom wspierającym funkcjonowanie komórek skóry, fibroblastów oraz mitochondriów. Starzenie skóry wiąże się bowiem nie tylko ze spadkiem ilości kolagenu, ale również z pogorszeniem metabolizmu energetycznego komórek i nasilonym stresem oksydacyjnym.

Do procedur wspierających regenerację i aktywność metaboliczną skóry należą m.in.:

  • zabiegi biostymulującestymulatory tkankowe pobudzają fibroblasty do produkcji kolagenu, elastyny oraz składników macierzy pozakomórkowej, wspierając naturalne procesy odbudowy i regeneracji skóry;
  • mezoterapia regeneracyjna – dostarcza do skóry substancji aktywnych, takich jak aminokwasy, peptydy, kwas hialuronowy, antyoksydanty i witaminy uczestniczące w metabolizmie komórkowym;
  • laseroterapia frakcyjna – wywołuje kontrolowane mikrouszkodzenia skóry, aktywując intensywne procesy naprawcze oraz przebudowę kolagenu;
  • radiofrekwencja mikroigłowa – łączy mikronakłuwanie z energią fal radiowych, stymulując regenerację tkanek i poprawę gęstości skóry;
  • terapie antyoksydacyjne – pomagają ograniczać stres oksydacyjny odpowiedzialny za uszkodzenia komórkowe, przyspieszone starzenie skóry oraz dysfunkcję mitochondriów;
  • procedury poprawiające mikrokrążenie i dotlenienie skóry – wspierają transport tlenu i składników odżywczych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania komórek oraz efektywnej regeneracji tkanek.

W nowoczesnej medycynie estetycznej coraz częściej stosuje się terapie łączone, których celem jest jednoczesne pobudzenie procesów regeneracyjnych, poprawa metabolizmu komórkowego oraz ograniczenie mechanizmów odpowiedzialnych za starzenie biologiczne skóry.

W ofercie stosowane są nowoczesne procedury medycyny estetycznej i regeneracyjnej wspierające kondycję skóry, procesy naprawcze oraz biologiczne mechanizmy zdrowego starzenia.