Tłuszcz podskórny twarzy
wróć do strony głównej
Tłuszcz podskórny twarzy stanowi wyspecjalizowaną tkankę tłuszczową zlokalizowaną pomiędzy skórą a głębszymi strukturami mięśniowo-powięziowymi twarzy. Pełni istotną funkcję biomechaniczną, estetyczną i metaboliczną, odpowiadając za objętość, proporcje oraz młody wygląd twarzy. W przeciwieństwie do tkanki tłuszczowej innych okolic ciała tłuszcz twarzy posiada złożoną architekturę anatomiczną, składającą się z odrębnych kompartmentów tłuszczowych o różnej wielkości, gęstości i podatności na procesy starzenia. Z wiekiem dochodzi do stopniowego zaniku części struktur tłuszczowych, przemieszczenia ich pod wpływem grawitacji oraz zmian jakościowych w obrębie skóry i więzadeł twarzy. Proces ten odgrywa kluczową rolę w powstawaniu takich objawów jak zapadnięte policzki, opadanie owalu twarzy czy pogłębianie bruzd.
Tłuszcz podskórny twarzy - czym jest
Tłuszcz podskórny twarzy jest odmianą tkanki tłuszczowej zbudowaną głównie z adipocytów, czyli komórek magazynujących lipidy. Tkanka ta znajduje się bezpośrednio pod skórą właściwą i tworzy warstwę oddzielającą skórę od mięśni mimicznych oraz struktur powięziowych. W obrębie twarzy nie ma ona jednak jednolitego charakteru. Współczesna anatomia estetyczna opisuje twarz jako układ wielu niezależnych przedziałów tłuszczowych, określanych mianem kompartmentów tłuszczowych.
Każdy z tych przedziałów posiada własne unaczynienie, unerwienie oraz indywidualny proces starzenia. Najważniejsze powierzchowne i głębokie kompartmenty tłuszczowe obejmują między innymi:
- poduszeczki tłuszczowe policzków,
- przedziały tłuszczowe skroni,
- tłuszcz okolicy jarzmowej,
- tłuszcz podoczodołowy,
- tłuszcz żuchwowy,
- głęboki tłuszcz policzkowy (deep medial cheek fat),
- ciało tłuszczowe policzka, czyli tzw. tłuszcz Bichata.
Tłuszcz podskórny twarzy odpowiada za amortyzację tkanek, ochronę naczyń i nerwów oraz utrzymanie odpowiednich proporcji anatomicznych. Jego ilość oraz rozmieszczenie są częściowo uwarunkowane genetycznie, ale zmieniają się także pod wpływem wieku, hormonów, masy ciała i stylu życia.
Tłuszcz podskórny twarzy - jak jest zbudowany
Budowa tłuszczu podskórnego twarzy znacząco różni się od tkanki tłuszczowej obecnej na brzuchu czy udach. Struktura ta jest bardziej złożona, silniej związana z układem więzadeł retencyjnych i znacznie bardziej zależna od anatomii mięśni mimicznych.
Tkanka tłuszczowa twarzy składa się z:
- adipocytów,
- włókien kolagenowych i elastynowych,
- przegród włóknistych,
- naczyń krwionośnych,
- naczyń limfatycznych,
- komórek macierzystych tkanki tłuszczowej,
- elementów układu immunologicznego.
Poszczególne przedziały tłuszczowe oddzielone są przegrodami łącznotkankowymi, które stabilizują tkanki i ograniczają przemieszczanie się tłuszczu. Dzięki temu młoda twarz zachowuje wyraźne kontury oraz harmonijny rozkład objętości.
Istotną rolę odgrywają również więzadła retaining ligaments, czyli więzadła retencyjne twarzy. Łączą one skórę z głębszymi strukturami kostnymi i powięziowymi. Wraz z wiekiem dochodzi do ich osłabienia, co powoduje przemieszczanie kompartmentów tłuszczowych ku dołowi.
W anatomii estetycznej wyróżnia się:
Rodzaj tłuszczu | Lokalizacja | Funkcja |
|---|---|---|
Tłuszcz powierzchowny | Bezpośrednio pod skórą | Wygładzenie i miękkość rysów |
Tłuszcz głęboki | Nad strukturami kostnymi | Podpora objętościowa twarzy |
Tłuszcz Bichata | Środkowa część policzka | Modelowanie środkowego piętra twarzy |
Zmiany zachodzące w tych strukturach stanowią jeden z głównych mechanizmów starzenia twarzy.
Tłuszcz podskórny twarzy - rola w wyglądzie skóry
Tłuszcz podskórny twarzy ma fundamentalne znaczenie dla estetyki twarzy i jakości skóry. To właśnie odpowiednia objętość kompartmentów tłuszczowych odpowiada za młody, wypoczęty i harmonijny wygląd.
Prawidłowo rozmieszczona tkanka tłuszczowa:
- nadaje twarzy miękkość,
- wygładza przejścia między strukturami kostnymi,
- wspiera napięcie skóry,
- modeluje kontury policzków i żuchwy,
- redukuje widoczność naczyń i struktur kostnych,
- wpływa na proporcje twarzy.
Młoda twarz charakteryzuje się zwykle większą objętością środkowego piętra twarzy, szczególnie w okolicy policzków i kości jarzmowych. Wraz z zanikiem tłuszczu twarz staje się bardziej płaska, szkieletowa lub zmęczona.
Nadmierny zanik tłuszczu może prowadzić do:
- zapadniętych policzków,
- doliny łez,
- uwidocznienia bruzd nosowo-wargowych,
- utraty owalu twarzy,
- powstawania tzw. chomików,
- nasilonego efektu starzenia grawitacyjnego.
Z kolei nadmiar tłuszczu lub jego nierównomierne rozmieszczenie mogą powodować ciężkość dolnej części twarzy, obrzękowość i zaburzenie proporcji.
W medycynie estetycznej ocena jakości i rozmieszczenia tkanki tłuszczowej stanowi podstawę planowania zabiegów wolumetrycznych, liftingujących oraz biostymulujących.
Tłuszcz podskórny twarzy - co wpływa na jego ilość
Ilość tłuszczu podskórnego twarzy zależy od wielu czynników biologicznych i środowiskowych. Procesy zachodzące w obrębie tkanki tłuszczowej twarzy są dynamiczne i zmieniają się przez całe życie.
Najważniejsze czynniki wpływające na objętość tłuszczu twarzy obejmują:
Wiek
Starzenie prowadzi do stopniowej atrofii, czyli zaniku części kompartmentów tłuszczowych. Najsilniej dotyczy to środkowego piętra twarzy oraz okolicy skroni.
Genetykę
Predyspozycje genetyczne wpływają na:
- rozmieszczenie tkanki tłuszczowej,
- grubość skóry,
- tempo starzenia,
- podatność na utratę objętości.
Masę ciała
Nagła utrata masy ciała powoduje zmniejszenie objętości adipocytów również w obrębie twarzy. Szczególnie widoczne jest to po intensywnym odchudzaniu lub terapii agonistami GLP-1.
Hormony
Estrogeny wpływają na metabolizm tkanki tłuszczowej i jakość skóry. Po menopauzie często dochodzi do przyspieszonego zaniku objętości twarzy.
Styl życia
Negatywny wpływ wykazują:
- palenie tytoniu,
- przewlekły stres,
- niedobór snu,
- promieniowanie UV,
- dieta uboga w białko i antyoksydanty,
- przewlekłe stany zapalne.
Choroby i leczenie farmakologiczne
Zmiany objętości tłuszczu mogą występować w przebiegu:
- lipodystrofii,
- chorób autoimmunologicznych,
- zaburzeń hormonalnych,
- terapii steroidami,
- chorób wyniszczających.
Tłuszcz podskórny twarzy a proces starzenia - mechanizm
Starzenie twarzy jest procesem wielopoziomowym obejmującym kości, więzadła, mięśnie, skórę oraz tkankę tłuszczową. Obecnie uważa się, że zmiany w obrębie tłuszczu podskórnego należą do najważniejszych mechanizmów starzenia estetycznego.
Proces starzenia tłuszczu twarzy obejmuje równocześnie:
- zanik części kompartmentów,
- przemieszczanie tłuszczu ku dołowi,
- utratę podparcia więzadłowego,
- pogorszenie mikrokrążenia,
- włóknienie tkanek,
- spadek aktywności komórek macierzystych.
W efekcie dochodzi do zmiany proporcji twarzy:
- środkowe piętro twarzy traci objętość,
- dolne piętro staje się cięższe,
- pogłębiają się bruzdy i załamania skóry,
- owal twarzy ulega zatarciu.
Starzenie tłuszczu podskórnego współwystępuje również z resorpcją kostną. Kości twarzoczaszki stopniowo tracą objętość, co dodatkowo zmniejsza podporę dla tkanek miękkich.
Współczesna medycyna estetyczna koncentruje się więc nie wyłącznie na napinaniu skóry, lecz także na odbudowie utraconych struktur objętościowych. W tym celu stosuje się między innymi:
- biostymulatory tkankowe,
- przeszczep autologicznej tkanki tłuszczowej,
- zabiegi wolumetryczne z kwasem hialuronowym,
- technologie liftingujące wykorzystujące fale RF i ultradźwięki,
- procedury stymulujące produkcję kolagenu.
W praktyce klinicznej zastosowanie znajdują także zabiegi dostępne w ofercie Ambasady Urody Clinic & SPA, między innymi:
- wolumetria twarzy,
- radiofrekwencja mikroigłowa,
- HIFU,
- biostymulatory kolagenowe,
- zabiegi stymulujące napięcie skóry i przebudowę tkanek.
