Asymetria piersi
wróć do strony głównej
Asymetria piersi to różnica w wielkości, kształcie, objętości lub położeniu jednej piersi względem drugiej. Niewielka asymetria jest zjawiskiem fizjologicznym i występuje u większości kobiet – wynika z naturalnych różnic anatomicznych oraz odmiennej odpowiedzi tkanek na hormony. Problem kliniczny pojawia się wówczas, gdy asymetria jest wyraźna, postępująca, towarzyszy jej deformacja brodawki sutkowej, zanik tkanek lub zmiana konsystencji gruczołu. W takich sytuacjach konieczna jest diagnostyka różnicowa, obejmująca badanie kliniczne, USG piersi, a w określonych grupach wiekowych również mammografię lub rezonans magnetyczny.
Asymetria piersi – przyczyny
Etiologia asymetrii piersi jest wieloczynnikowa i obejmuje zarówno czynniki rozwojowe, hormonalne, jak i pourazowe czy jatrogenne.
Najczęstsze przyczyny obejmują:
- Asymetria rozwojowa (wrodzona) – różnice w wielkości gruczołu piersiowego pojawiają się w okresie dojrzewania; mogą być związane z:
- hipoplazją (niedorozwojem) jednej piersi,
- zespołem Polanda (niedorozwój mięśnia piersiowego większego),
- zaburzeniami hormonalnymi w okresie pokwitania.
- Czynniki hormonalne – piersi reagują na estrogeny, progesteron i prolaktynę; różna wrażliwość receptorowa może prowadzić do odmiennego rozwoju obu gruczołów.
- Ciąża i laktacja – różnice w produkcji pokarmu i opróżnianiu piersi.
- Zmiany pourazowe i pooperacyjne – blizny, zwłóknienia, usunięcie zmian ogniskowych.
- Choroby piersi – torbiele, guzy łagodne (np. gruczolakowłókniaki), zmiany zapalne.
- Starzenie się tkanek – różna dynamika opadania (ptozy) piersi w wyniku utraty elastyczności skóry i więzadeł Coopera.
Warto podkreślić, że nagłe powiększenie jednej piersi, jej obrzęk lub zmiana kształtu wymagają pilnej konsultacji lekarskiej w celu wykluczenia procesu nowotworowego lub zapalnego.
Asymetria piersi po karmieniu
Okres laktacji jest jednym z najczęstszych momentów, w których pacjentki obserwują pogłębienie asymetrii.
Mechanizmy obejmują:
- Nierównomierne przystawianie dziecka do piersi, co skutkuje:
- większą stymulacją jednej piersi,
- większą produkcją mleka po jednej stronie.
- Różnice w opróżnianiu gruczołu – przewlekłe zaleganie pokarmu sprzyja rozciąganiu skóry.
- Zanik tkanki gruczołowej po zakończeniu karmienia – inwolucja gruczołu przebiega asymetrycznie.
- Rozciągnięcie skóry i więzadeł podporowych – prowadzi do różnego stopnia ptozy.
Po zakończeniu karmienia w piersiach zachodzi proces przebudowy tkankowej:
- redukcja komponenty gruczołowej,
- względne zwiększenie udziału tkanki tłuszczowej,
- utrata jędrności skóry.
Jeżeli asymetria utrzymuje się po 6–12 miesiącach od zakończenia laktacji i stanowi istotny problem estetyczny, można rozważyć postępowanie korekcyjne – od zabiegów poprawiających jakość skóry po chirurgię plastyczną.
Asymetria piersi po powiększaniu
Asymetria może być również powikłaniem zabiegów powiększania piersi implantami lub przeszczepem tłuszczu (lipofillingiem).
Możliwe przyczyny pooperacyjne:
- niewłaściwe dobranie rozmiaru implantów względem wyjściowej asymetrii,
- przemieszczenie implantu,
- różnice w tworzeniu torebki włóknistej,
- przykurcz torebki (capsular contracture),
- rotacja implantu anatomicznego,
- nierównomierna resorpcja przeszczepionego tłuszczu.
W praktyce klinicznej należy rozróżnić:
- asymetrię wczesną (do 3 miesięcy po zabiegu) – związaną z obrzękiem i procesem gojenia,
- asymetrię późną – wynikającą z powikłań strukturalnych lub zmian w tkankach miękkich.
Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne oraz USG piersi, a w wybranych przypadkach rezonans magnetyczny w celu oceny integralności implantu.
Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować:
- rewizję loży implantu,
- wymianę implantów,
- kapsulotomię lub kapsulektomię,
korektę symetryzującą drugiej piersi.
Asymetria piersi – zabiegi
Postępowanie terapeutyczne zależy od stopnia asymetrii, jej przyczyny oraz oczekiwań pacjentki. Kluczowe jest wcześniejsze wykluczenie patologii onkologicznej.
1. Postępowanie zachowawcze (w łagodnej asymetrii)
- indywidualnie dobrany biustonosz modelujący,
- wkładki wyrównujące objętość,
- fizjoterapia w przypadku asymetrii wynikającej z wad postawy.
2. Zabiegi poprawiające jakość skóry i napięcie tkanek
W przypadkach niewielkiej różnicy objętości i towarzyszącej utraty jędrności można rozważyć procedury stymulujące:
- radiofrekwencję mikroigłową,
- HIFU (skoncentrowane ultradźwięki),
- stymulatory tkankowe poprawiające jakość skóry,
- mezoterapię poprawiającą elastyczność.
Celem tych procedur jest:
- poprawa napięcia skóry,
- zagęszczenie skóry właściwej,
- redukcja niewielkiej ptozy.
3. Korekta chirurgiczna
W przypadku istotnej asymetrii anatomicznej najskuteczniejsze jest leczenie operacyjne:
- powiększenie jednej piersi implantem,
- redukcja większej piersi,
- mastopeksja (podniesienie),
- symetryzacja po mastektomii,
- lipofilling wyrównujący objętość.
Dobór techniki zależy od:
- budowy klatki piersiowej,
- jakości skóry,
- wielkości i kształtu kompleksu brodawka–otoczka,
- oczekiwanego efektu.
Decyzja powinna być poprzedzona konsultacją z chirurgiem plastycznym oraz dokładną analizą proporcji ciała. Warto podkreślić, że całkowita symetria anatomiczna jest biologicznie niemożliwa – celem leczenia jest uzyskanie harmonii wizualnej i funkcjonalnej.
