Blizna po implantach
wróć do strony głównej
Blizna po implantach piersi jest naturalnym następstwem chirurgicznego nacięcia skóry, przez które wprowadza się implant do przygotowanej loży. Jej położenie zależy od zastosowanego dostępu operacyjnego, natomiast wygląd od techniki zamknięcia rany, napięcia tkanek, przebiegu gojenia oraz indywidualnych predyspozycji biologicznych. Początkowo blizna może być różowa, twarda, lekko wypukła i wrażliwa. Zwykle stopniowo blednie, mięknie i staje się bardziej płaska, jednak jej pełna przebudowa trwa wiele miesięcy. Blizny pooperacyjnej nie należy mylić z przykurczem torebki włóknistej, który rozwija się głębiej, wokół implantu. Nagłe zaczerwienienie, narastający ból, obrzęk, wysięk lub gorączka wymagają pilnej oceny chirurgicznej.
Blizna po implantach - gdzie przebiega w zależności od cięcia
Umiejscowienie blizny zależy od dostępu wybranego przez chirurga plastycznego. Decyzję podejmuje się z uwzględnieniem anatomii piersi, rodzaju i wielkości implantu, planu operacji, jakości skóry, wcześniejszych zabiegów oraz preferencji pacjentki. Nie istnieje jedno cięcie optymalne dla każdej osoby.
Najczęściej stosowane dostępy chirurgiczne:
- Cięcie w fałdzie podpiersiowym przebiega w naturalnym załamaniu skóry pod piersią. Jest obecnie jednym z najczęściej wybieranych dostępów, ponieważ zapewnia chirurgowi bezpośrednią kontrolę nad preparowaniem loży i położeniem implantu. Blizna pozostaje na piersi, ale prawidłowo zaplanowana jest zwykle zasłonięta przez jej dolny biegun. Położenie fałdu może się zmienić po wprowadzeniu implantu, dlatego miejsce cięcia musi zostać precyzyjnie wyznaczone przed operacją.
- Cięcie okołootoczkowe prowadzi najczęściej wzdłuż dolnej granicy otoczki brodawki sutkowej. Różnica koloru pomiędzy otoczką a skórą może częściowo maskować bliznę. Dostęp ten wymaga odpowiedniej średnicy otoczki i wiąże się z przecięciem części tkanek gruczołu. Może wpływać na czucie brodawki oraz, zależnie od zakresu operacji, na zdolność karmienia piersią.
- Cięcie pachowe znajduje się w naturalnym fałdzie pachy, dzięki czemu na samej piersi nie pozostaje blizna. Wprowadzenie implantu odbywa się przez dłuższy kanał chirurgiczny, często z wykorzystaniem endoskopu. Blizna może być widoczna przy unoszeniu ręki, a wykonanie niektórych operacji rewizyjnych może wymagać innego dostępu.
- Cięcie przez pępek, czyli dostęp przezpępkowy, jest stosowane rzadko i nie nadaje się do każdego rodzaju implantu ani planu operacyjnego. Blizna znajduje się w obrębie pępka, ale kontrola preparowania loży jest bardziej ograniczona.
Jeżeli powiększenie piersi łączy się z mastopeksją, czyli podniesieniem piersi, zakres blizn jest większy. Mogą one przebiegać wokół otoczki, pionowo od otoczki do fałdu podpiersiowego oraz poziomo w fałdzie, tworząc układ odwróconej litery T. Długość blizny sama w sobie nie przesądza o jej końcowej jakości.
Blizna po implantach - jak długo dojrzewa
Gojenie rany i dojrzewanie blizny są procesami biologicznymi obejmującymi nakładające się fazy. Bezpośrednio po operacji zachodzi hemostaza, podczas której płytki krwi i układ krzepnięcia ograniczają krwawienie. Następnie rozwija się kontrolowana faza zapalna, konieczna do oczyszczenia rany i uruchomienia naprawy tkanek.
W fazie proliferacyjnej fibroblasty syntetyzują składniki macierzy zewnątrzkomórkowej, przede wszystkim kolagen typu III. Powstają nowe naczynia krwionośne, dlatego świeża blizna jest zwykle różowa lub czerwona. Jednocześnie miofibroblasty powodują obkurczanie rany.
Orientacyjny przebieg dojrzewania przedstawia się następująco:
- pierwsze 1-2 tygodnie: zamykanie rany, obrzęk i możliwe zasinienie;
- 2-8 tygodni: wzrost aktywności fibroblastów, unaczynienia i ilości kolagenu; blizna może stać się twardsza i bardziej widoczna;
- 2-6 miesięcy: stopniowa reorganizacja włókien kolagenowych, zmniejszanie unaczynienia i zmiękczanie tkanki;
- 6-18 miesięcy: dalsza przebudowa, blednięcie i spłaszczanie blizny;
- do 24 miesięcy: u części pacjentek mogą nadal zachodzić subtelne zmiany koloru, elastyczności i szerokości blizny.
W trakcie remodelingu kolagen typu III jest częściowo zastępowany przez mocniejszy kolagen typu I, a jego włókna ustawiają się zgodnie z działającymi siłami mechanicznymi. Blizna nigdy nie odzyskuje pełnej budowy i wytrzymałości nieuszkodzonej skóry.
Tempo dojrzewania zależy między innymi od genetyki, wieku, fototypu, palenia tytoniu, cukrzycy, niedożywienia, zakażenia, rozejścia rany oraz jej napięcia. Oceny ostatecznego wyglądu blizny nie powinno się przeprowadzać po kilku tygodniach, ponieważ jest to okres jej największej aktywności metabolicznej.
Blizna po implantach - dlaczego bywa twarda i zaczerwieniona
Przejściowa twardość i zaczerwienienie są najczęściej elementami prawidłowego gojenia. W świeżej bliźnie występuje zwiększona liczba drobnych naczyń, komórek zapalnych, fibroblastów oraz niedojrzałych włókien kolagenowych. Za regulację tych procesów odpowiadają między innymi transformujący czynnik wzrostu beta, interleukiny i mechaniczne napięcie tkanek.
Blizna wymaga diagnostyki, gdy jej cechy są nadmierne, nasilają się lub utrzymują dłużej, niż wynikałoby to z etapu gojenia. Należy rozważyć:
- bliznę przerostową, która jest czerwona, uniesiona, twarda, czasem swędząca lub bolesna, ale pozostaje w granicach pierwotnego cięcia;
- bliznowiec, który rozrasta się poza granice rany i ma skłonność do nawrotów; jego powstawaniu sprzyjają predyspozycje osobnicze i rodzinne;
- poszerzenie blizny, związane z napięciem skóry, ruchem tkanek, opóźnionym gojeniem lub rozejściem brzegów rany;
- reakcję na szew, która może powodować punktowe zgrubienie, zaczerwienienie albo niewielki kanał z wydzieliną;
- zakażenie, zwłaszcza gdy występują narastający ból, ucieplenie, obrzęk, ropa, nieprzyjemny zapach, gorączka lub rozejście rany;
- przebarwienie pozapalne, częstsze w wyższych fototypach i po ekspozycji świeżej blizny na promieniowanie ultrafioletowe.
Twardość ograniczona do skóry różni się od stwardnienia całej piersi. Narastająca spoistość piersi, zmiana jej kształtu, uniesienie implantu, ból lub asymetria mogą wskazywać na przykurcz torebki włóknistej. Jest to powikłanie dotyczące tkanki otaczającej implant, a nie powierzchownej blizny skórnej.
Każde nagłe powiększenie piersi, późny obrzęk, obecność płynu, guz w piersi lub dole pachowym wymagają konsultacji z chirurgiem plastycznym. Takich objawów nie należy leczyć zabiegami estetycznymi bez wcześniejszego wyjaśnienia ich przyczyny.
Blizna po implantach - jak o nią zadbać
Postępowanie powinno uwzględniać etap gojenia i zalecenia operatora. Do czasu pełnego zamknięcia rany nie należy stosować masażu, silikonów ani zabiegów naruszających naskórek bez zgody chirurga. Opatrunek i ranę trzeba pielęgnować zgodnie z przekazaną instrukcją, nie odrywając strupów i nie stosując samodzielnie antybiotyków miejscowych.
Po całkowitym wygojeniu naskórka najczęściej rozważa się:
- żel lub plastry silikonowe, które ograniczają przeznaskórkową utratę wody, poprawiają nawodnienie warstwy rogowej i mogą zmniejszać twardość, zaczerwienienie oraz ryzyko przerostu blizny;
- redukcję napięcia rany za pomocą odpowiednio dobranych taśm, jeśli zaleci je chirurg;
- masaż blizny, wdrażany dopiero po potwierdzeniu prawidłowego wygojenia; może poprawiać przesuwalność i elastyczność tkanek, chociaż protokół powinien być dostosowany indywidualnie;
- fotoprotekcję SPF 50+ i osłanianie blizny przed słońcem, szczególnie w pierwszym roku, aby ograniczyć utrwalanie przebarwień;
- unikanie palenia i nikotyny, które pogarszają mikrokrążenie oraz zwiększają ryzyko zaburzeń gojenia;
- przestrzeganie zaleceń dotyczących biustonosza pooperacyjnego, aktywności fizycznej i unoszenia ciężarów.
Gdy blizna staje się przerostowa, lekarz może zastosować iniekcje glikokortykosteroidu, niekiedy w połączeniu z 5-fluorouracylem, terapię laserową albo leczenie skojarzone. Chirurgiczna korekcja blizny jest zarezerwowana dla wybranych przypadków i zwykle wymaga równoczesnego ograniczenia czynników odpowiedzialnych za jej nieprawidłowe powstanie.
W ofercie Ambasady Urody Clinic & Spa znajdują się zabiegi przeznaczone również do blizn po powiększaniu piersi. Po kwalifikacji lekarskiej i potwierdzeniu stabilnego gojenia można rozważyć:
- laser frakcyjny CO₂ i inne lasery frakcyjne ablacyjne, które tworzą mikroskopijne kolumny ablacji i koagulacji, inicjując przebudowę kolagenu;
- laser frakcyjny nieablacyjny, ogrzewający skórę właściwą bez ablacji naskórka i związany zazwyczaj z krótszą rekonwalescencją;
- laser hybrydowy OScar, łączący działanie ablacyjne i nieablacyjne w celu oddziaływania na powierzchnię oraz głębszą strukturę blizny;
- radiofrekwencję mikroigłową, która dostarcza energię cieplną do skóry właściwej przez mikroigły i może poprawiać elastyczność oraz strukturę tkanki;
- osocze bogatopłytkowe, mezoterapię i terapię LED jako metody wspomagające regenerację w odpowiednio dobranych protokołach łączonych.
Rodzaj urządzenia, parametry i termin rozpoczęcia terapii wymagają indywidualnego ustalenia. Świeżej, niezagojonej lub objętej zakażeniem blizny nie poddaje się zabiegom resurfacingowym. Żadna metoda nie usuwa blizny całkowicie, ale właściwie zaplanowane leczenie może zmniejszyć jej zaczerwienienie, grubość, twardość i widoczność.
