Bryczesy na udach
wróć do strony głównej
Bryczesy na udach to charakterystyczne, miejscowe nagromadzenie tkanki tłuszczowej zlokalizowane na zewnętrznych powierzchniach ud, najczęściej w okolicy krętarzy większych kości udowych. Zmiana ta prowadzi do poszerzenia bocznego obrysu ud, zaburzając proporcje sylwetki i nadając jej charakterystyczny kształt przypominający dawne spodnie jeździeckie, od których pochodzi nazwa. Bryczesy stanowią jeden z najczęstszych problemów estetycznych u kobiet i mogą występować niezależnie od masy ciała. Ich rozwój wynika ze złożonych uwarunkowań genetycznych, hormonalnych oraz anatomicznych, a nie wyłącznie z nadmiaru tkanki tłuszczowej. Ze względu na specyficzne właściwości metaboliczne tej okolicy, bryczesy często wykazują dużą oporność na dietę i aktywność fizyczną.
Bryczesy na udach - czym są
Bryczesy są postacią miejscowego przerostu podskórnej tkanki tłuszczowej, który dotyczy przede wszystkim bocznych części ud. W przeciwieństwie do otyłości uogólnionej nie oznaczają nadmiernego otłuszczenia całego organizmu, lecz stanowią przykład regionalnego odkładania tłuszczu.
Tkanka tłuszczowa w tej okolicy posiada odmienną charakterystykę biologiczną niż w innych częściach ciała. Adipocyty, czyli komórki tłuszczowe, wykazują zwiększoną liczbę receptorów α2-adrenergicznych, które hamują proces lipolizy, czyli rozkładu tłuszczu. Jednocześnie aktywność receptorów β-adrenergicznych odpowiedzialnych za spalanie tłuszczu jest mniejsza niż w okolicy brzucha.
Na wygląd bryczesów wpływa nie tylko ilość tkanki tłuszczowej, ale również:
- rozmieszczenie włókien tkanki łącznej,
- budowa miednicy,
- szerokość bioder,
- napięcie mięśni pośladkowych i odwodzicieli uda,
- jakość skóry oraz tkanki podskórnej.
Najczęściej bryczesy rozwijają się stopniowo po okresie dojrzewania, kiedy pod wpływem estrogenów dochodzi do fizjologicznego zwiększenia ilości tkanki tłuszczowej w dolnych partiach ciała. U części kobiet ich wielkość pozostaje stabilna przez wiele lat, natomiast u innych zwiększa się wraz z wiekiem, ciążami lub zmianami hormonalnymi.
Problem występuje zdecydowanie częściej u kobiet niż u mężczyzn, co wynika z odmiennego rozmieszczenia tkanki tłuszczowej oraz działania hormonów płciowych.
Bryczesy na udach - dlaczego powstają nawet przy szczupłej sylwetce
Jednym z najczęściej powtarzanych mitów jest przekonanie, że bryczesy są wyłącznie konsekwencją nadwagi. W rzeczywistości mogą występować również u osób z prawidłowym wskaźnikiem BMI, bardzo niskim poziomem tkanki tłuszczowej oraz aktywnym trybem życia.
Za ich powstawanie odpowiada przede wszystkim genetycznie uwarunkowane rozmieszczenie tkanki tłuszczowej. Organizm magazynuje tłuszcz zgodnie z indywidualnym wzorcem dziedziczonym po rodzicach. U części kobiet dominującym miejscem odkładania tłuszczu są właśnie boczne powierzchnie ud.
Znaczącą rolę odgrywają również hormony.
Estrogeny:
- zwiększają odkładanie tłuszczu w dolnych partiach ciała,
- wpływają na dojrzewanie adipocytów,
- ograniczają mobilizację zapasów tłuszczowych z okolicy bioder i ud.
Dodatkowo tkanka tłuszczowa w okolicy bryczesów charakteryzuje się:
- słabszym ukrwieniem,
- mniejszym przepływem limfy,
- niższą aktywnością metaboliczną,
- większą opornością na działanie katecholamin odpowiedzialnych za spalanie tłuszczu.
Z tego względu nawet podczas znacznej redukcji masy ciała organizm często w pierwszej kolejności wykorzystuje zapasy tłuszczu z twarzy, piersi, ramion lub brzucha, pozostawiając bryczesy praktycznie bez zmian.
Ryzyko ich rozwoju zwiększają również:
- predyspozycje rodzinne,
- siedzący tryb życia,
- przewlekły nadmiar kalorii,
- zaburzenia hormonalne,
- zmniejszenie masy mięśniowej wraz z wiekiem.
Bryczesy na udach - różnica między bryczesami a cellulitem
Bryczesy i cellulit bardzo często współistnieją, jednak są dwoma odrębnymi zjawiskami wymagającymi odmiennego postępowania.
Bryczesy | Cellulit |
|---|---|
Są miejscowym nagromadzeniem tkanki tłuszczowej. | Są zmianą struktury tkanki podskórnej i skóry. |
Powodują poszerzenie obwodu ud. | Powodują nierówności i charakterystyczną „skórkę pomarańczową”. |
Zmieniają kontur sylwetki. | Zmieniają głównie powierzchnię skóry. |
Mogą występować bez cellulitu. | Może pojawiać się także u bardzo szczupłych kobiet. |
Cellulit rozwija się wskutek współistnienia kilku procesów:
- przerostu komórek tłuszczowych,
- włóknienia przegród tkanki łącznej,
- zaburzeń mikrokrążenia,
- przewlekłego stanu zapalnego o niewielkim nasileniu,
- zastoju limfatycznego.
Bryczesy natomiast są przede wszystkim problemem nadmiernej objętości tkanki tłuszczowej, a nie jakości skóry.
W praktyce klinicznej ocena pacjenta obejmuje rozpoznanie obu problemów jednocześnie, ponieważ skuteczny plan terapii często wymaga redukcji tkanki tłuszczowej oraz równoczesnej poprawy jakości skóry i mikrokrążenia.
Bryczesy na udach - czy ćwiczenia pomagają
Aktywność fizyczna odgrywa bardzo ważną rolę w utrzymaniu prawidłowej masy ciała oraz poprawie proporcji sylwetki, jednak nie umożliwia miejscowego spalania tłuszczu wyłącznie z okolicy bryczesów.
Badania fizjologiczne jednoznacznie wykazały, że organizm nie wybiera miejsca wykorzystania zapasów tłuszczu na podstawie ćwiczonej grupy mięśniowej. Zjawisko określane jako spot reduction, czyli miejscowe spalanie tkanki tłuszczowej, nie znajduje potwierdzenia naukowego.
Regularne ćwiczenia mogą jednak:
- zmniejszać całkowitą ilość tkanki tłuszczowej,
- poprawiać napięcie mięśni pośladków,
- modelować boczną linię uda,
- poprawiać krążenie i odpływ limfy,
- ograniczać progresję zmian.
Największe znaczenie mają:
- trening siłowy angażujący mięśnie pośladkowe,
- ćwiczenia wielostawowe,
- trening aerobowy,
- odpowiednia podaż białka,
- utrzymanie prawidłowej masy mięśniowej.
U osób z wyraźnie uwarunkowanymi genetycznie bryczesami nawet wieloletni trening może nie doprowadzić do całkowitej redukcji miejscowych depozytów tłuszczu. Nie oznacza to nieskuteczności ćwiczeń, lecz wynika ze specyfiki biologicznej tej okolicy.
Bryczesy na udach - zabiegi redukcji tkanki tłuszczowej
Jeżeli pomimo prawidłowej diety i regularnej aktywności fizycznej bryczesy utrzymują się, można rozważyć zastosowanie metod medycyny estetycznej ukierunkowanych na redukcję miejscowo nagromadzonej tkanki tłuszczowej. Wybór terapii zależy od ilości tkanki tłuszczowej, jakości skóry, obecności cellulitu oraz indywidualnych oczekiwań pacjenta.
Do najczęściej stosowanych metod należą:
- kriolipoliza, wykorzystująca kontrolowane chłodzenie prowadzące do selektywnego uszkodzenia komórek tłuszczowych i ich stopniowego usunięcia przez organizm;
- lipoliza iniekcyjna, polegająca na podaniu preparatów powodujących rozpad adipocytów w niewielkich, dobrze ograniczonych depozytach tłuszczu;
- zabiegi wykorzystujące energię fal radiowych, ultradźwięków lub lasera, których celem jest redukcja tkanki tłuszczowej oraz jednoczesna poprawa napięcia skóry;
- endermologia i zabiegi poprawiające drenaż limfatyczny, stosowane jako terapia wspomagająca, szczególnie u osób ze współistniejącym cellulitem i obrzękami;
- liposukcja, będąca metodą chirurgiczną stosowaną w przypadku znacznych, opornych na leczenie nagromadzeń tkanki tłuszczowej.
W praktyce klinicznej najlepsze rezultaty uzyskuje się poprzez indywidualne łączenie różnych metod terapeutycznych z odpowiednio dobraną dietą, aktywnością fizyczną oraz utrzymaniem stabilnej masy ciała. Zabiegi modelujące sylwetkę redukują objętość miejscowych depozytów tłuszczu, natomiast trwałość efektów zależy od długoterminowego utrzymania zdrowego stylu życia.
