Wydłużona rynienka podnosowa
wróć do strony głównej
Wydłużona rynienka podnosowa to określenie zwiększonej pionowej odległości między podstawą nosa a g órną granicą czerwieni wargowej. Rynienka podnosowa, nazywana także filtrum (łac. philtrum), jest środkowym zagłębieniem ograniczonym przez dwie kolumny sk órne zbiegające się w kierunku łuku Kupidyna. Jej długość zależy od budowy twarzoczaszki, płci, wieku, pochodzenia populacyjnego oraz proporcji nosa, szczęki i warg. Może być cechą wrodzoną albo następstwem starzenia tkanek okolicy ust. Wydłużeniu sk órnej części wargi g órnej często towarzyszą: zmniejszenie widocznej wysokości czerwieni wargowej, spłaszczenie łuku Kupidyna i słabsza ekspozycja g órnych siekaczy. Nie istnieje jednak jedna wartość graniczna, kt óra u każdej osoby oznacza nieprawidłowość lub wskazanie do leczenia.
Wydłużona rynienka podnosowa - co to jest
W języku potocznym pojęcia bdquo;rynienka podnosowa i bdquo;sk órna warga g órna bywają stosowane zamiennie, ale nie są całkowicie tożsame. Rynienka podnosowa jest środkową strukturą anatomiczną, natomiast sk órna część wargi g órnej rozciąga się na całej szerokości od podstawy nosa do czerwieni wargowej.
W ocenie morfologicznej uwzględnia się nie tylko bezwzględną długość filtrum, lecz także:
- stosunek długości sk órnej części wargi do wysokości czerwieni wargowej,
- zarys i symetrię kolumn rynienki podnosowej,
- kształt łuku Kupidyna,
- widoczność g órnych siekaczy w spoczynku i podczas uśmiechu,
- położenie podstawy nosa oraz kąta nosowo-wargowego,
- projekcję szczęki, ustawienie zęb w i relacje zgryzowe,
- ruchomość wargi oraz aktywność mięśnia okrężnego ust.
Zwiększona odległość podnosowa może być cechą konstytucjonalną. U części os b wynika z budowy twarzoczaszki, pionowego wzorca wzrostu twarzy, niedostatecznej projekcji szczęki lub anatomii nosa. Może r wnież występować w wadach rozwojowych i niekt rych zespołach genetycznych, jednak sam długi odcinek podnosowy, bez innych objaw w, nie stanowi podstawy do rozpoznania choroby.
Ocena estetyczna powinna opierać się na proporcjach całej twarzy, a nie na pojedynczej liczbie. Wartości antropometryczne r żnią się między kobietami i mężczyznami oraz pomiędzy populacjami. Badania tr jwymiarowe potwierdzają ponadto, że na długość i powierzchnię filtrum wpływają zar wno wiek, jak i płeć. Z tego powodu internetowe idealne wymiary mają ograniczoną wartość diagnostyczną.
Wydłużona rynienka podnosowa - dlaczego wydłuża się z wiekiem
Starzenie okolicy ust jest procesem wielowarstwowym. Obejmuje sk órę, tkankę podsk órną, mięśnie, więzadła, naczynia oraz podporę kostno-zębową. Badania fotograficzne i rezonansu magnetycznego wykazały, że u os b starszych warga g órna jest przeciętnie dłuższa, cieńsza i mniej wysunięta ku przodowi. W jednym z badań MRI r żnica długości pomiędzy młodszą i starszą grupą wynosiła około 18% u mężczyzn i 19% u kobiet. Dane te opisują średnie r żnice grupowe, dlatego nie służą do przewidywania zmian u konkretnej osoby.
Do najważniejszych mechanizm w należą:
- przebudowa sk óry właściwej, obejmująca fragmentację wł kien elastynowych, zmiany organizacji kolagenu i zmniejszenie sprężystości tkanek;
- ścieńczenie sk óry i tkanek miękkich, przez co warga traci podporę i wyrazisty kontur;
- zanik mięśnia okrężnego ust, potwierdzony w badaniach histologicznych;
- działanie grawitacji i wieloletniej mimiki, prowadzące do stopniowego przemieszczenia tkanek ku dołowi;
- zmiany kostne szczęki i otworu gruszkowatego, kt re osłabiają podporę podstawy nosa i wargi;
- zmiany uzębienia, ścieranie zęb w, ich utrata albo nieprawidłowe podparcie protetyczne;
- fotostarzenie i palenie tytoniu, przyspieszające degradację macierzy zewnątrzkom rkowej.
Wraz z wydłużeniem części sk órnej czerwień wargowa może zawijać się do wewnątrz i stawać się mniej widoczna. Zmniejsza się r wnież ekspozycja g órnych siekaczy w spoczynku. Efekt odbierany jako długie filtrum bywa zatem rezultatem kilku r wnoczesnych zmian, a nie prostego rozciągnięcia sk óry.
W starszych badaniach MRI nie wykazano jednoznacznego ubytku całkowitej objętości wargi, natomiast p źniejsze analizy na większych grupach wskazały na wsp łistnienie wydłużenia, ścieńczenia i utraty objętości. Rozbieżność ta pokazuje, że anatomia starzejącej się wargi jest złożona, a dob r korekcji nie powinien opierać się wyłącznie na założeniu, że każda starzejąca się warga wymaga wypełnienia.
Wydłużona rynienka podnosowa - jak ją zmierzyć
Standardowy pomiar wykonuje się w spoczynku, przy naturalnym ustawieniu głowy, rozluźnionych ustach i zębach pozostających bez zaciskania. Mierzona jest pionowa odległość w linii pośrodkowej pomiędzy dwoma punktami antropometrycznymi:
- Subnasale (sn), czyli punktem położonym w miejscu połączenia dolnego brzegu przegrody nosa ze sk órną wargą g órną.
- Labrale superius (ls), czyli najwyżej położonym punktem granicy czerwieni wargowej g órnej w linii pośrodkowej, odpowiadającym centralnej części łuku Kupidyna.
Najdokładniejszy pomiar bezpośredni można wykonać suwmiarką antropometryczną. Do dokumentacji klinicznej wykorzystuje się także standaryzowane fotografie lub obrazowanie tr jwymiarowe. Samodzielny pomiar linijką może być obarczony błędem wynikającym z ustawienia głowy, mimiki, perspektywy i niedokładnego wyznaczenia punkt w.
Podczas profesjonalnej kwalifikacji mierzy się r wnież wysokość czerwieni wargowej, szerokość ust, ekspozycję siekaczy i proporcje dolnego odcinka twarzy. Zdjęcie powinno być wykonane:
- z aparatem ustawionym na wysokości twarzy,
- bez uśmiechu i napinania warg,
- bez makijażu zmieniającego granicę czerwieni wargowej,
- bez unoszenia czubka nosa,
- w jednakowym oświetleniu i z zachowaniem stałej odległości.
W piśmiennictwie spotyka się r żne orientacyjne zakresy, ale nie ma uniwersalnej normy klinicznej, kt ra niezależnie od płci, pochodzenia i budowy twarzy rozstrzygałaby o zbyt długiej rynience. Nawet wynik przekraczający średnią populacyjną może pozostawać harmonijny. O wskazaniu do korekcji decyduje łączna analiza proporcji, anatomii nosa, czerwieni wargowej, zęb w i oczekiwań pacjenta.
Wydłużona rynienka podnosowa - jak ją skrócić
Rzeczywiste i trwałe skr ócenie sk órnej wargi g órnej zapewnia przede wszystkim zabieg chirurgiczny typu lip lift. Najczęściej wykonywany jest podnosowy lip lift w odmianie bullhorn, podczas kt rego usuwa się precyzyjnie zaplanowany pas sk óry bezpośrednio pod podstawą nosa, a następnie unosi tkanki wargi. Zabieg może skr ócić odległość sn-ls, zwiększyć widoczność czerwieni wargowej i ekspozycję g órnych siekaczy.
Systematyczne przeglądy wskazują na poprawę parametr w antropometrycznych i wysoką satysfakcję pacjent w, lecz jakość dostępnych dowod w jest przeważnie umiarkowana lub niska. Brakuje dużych badań randomizowanych i jednolitych metod oceny wynik w. Możliwe powikłania obejmują:
- widoczną lub poszerzoną bliznę pod nosem,
- asymetrię i nier wnomierne uniesienie wargi,
- zmianę kształtu nozdrzy lub podstawy nosa,
- niedokorekcję albo nadmierne skr ócenie,
- zaburzenia czucia, infekcję i przedłużony obrzęk,
- konieczność korekcji chirurgicznej.
W przeglądzie obejmującym 2265 pacjent w najczęściej opisywanym problemem był niezadowalający efekt estetyczny lub niekorzystna blizna, ze średnią częstością około 7%. Prawidłowa kwalifikacja wymaga oceny skłonności do bliznowc w, wcześniejszych zabieg w, ruchomości wargi, anatomii nosa oraz ilości widocznych siekaczy. Zbyt agresywna resekcja może prowadzić do nienaturalnego napięcia i trudnego do odwr cenia zaburzenia proporcji.
Metody niechirurgiczne nie skracają filtrum w sensie anatomicznym, lecz w wybranych przypadkach mogą zmienić jego optyczne proporcje:
- Leczenie ortodontyczne, protetyczne lub chirurgia ortognatyczna mogą być właściwe, gdy niekorzystna proporcja wynika gł wnie z ustawienia zęb w, utratypodparcia wargowego albo nieprawidłowej budowy szczęki.
- Modelowanie ust kwasem hialuronowym zwiększa ekspozycję czerwieni wargowej i może podkreślić łuk Kupidyna. Nie usuwa jednak nadmiaru sk óry. Nadmierne podanie preparatu może zwiększyć projekcję wargi, zaburzyć profil lub stworzyć wrażenie ciężkości. Do rzadkich, ale poważnych powikłań należy zamknięcie naczynia i martwica tkanek.
- Toksyna botulinowa, stosowana w procedurze określanej jako lip flip, osłabia powierzchowne wł kna mięśnia okrężnego ust i może nieznacznie wywinąć czerwień wargową. Efekt jest przejściowy i nie zmniejsza odległości sn-ls. Możliwe są przejściowe trudności z artykulacją, piciem przez słomkę i utrzymaniem szczelności ust.
- Laseroterapia frakcyjna ablacyjna prowadzi do kontrolowanego usunięcia mikroskopijnych kolumn nask órka i sk óry właściwej. Uruchamia proces gojenia, syntezę nowego kolagenu oraz przebudowę macierzy zewnątrzkom rkowej. Może zmniejszać drobne zmarszczki nad g órną wargą, poprawiać strukturę sk óry i częściowo zwiększać jej napięcie. W Ambasadzie Urody do zabieg w wykonywanych w okolicy ust należą resurfacing frakcyjnym laserem CO₂, iPixel oraz ablacyjny laser Er 2940 nm. Procedury te r żnią się głębokością oddziaływania i czasem gojenia, dlatego parametry dobiera się do fototypu, stopnia fotouszkodzenia i grubości sk óry.
- Laseroterapia frakcyjna nieablacyjna wytwarza w sk órze właściwej mikrostrefy kontrolowanego przegrzania bez usuwania całej powierzchni nask órka. Powoduje stopniową przebudowę wł kien kolagenowych, dzięki czemu może poprawiać jędrność i jakość cienkiej sk óry pod nosem. Zwykle wymaga kr tszej rekonwalescencji niż procedury ablacyjne, ale r wnież przynosi subtelniejszy efekt. Do tej grupy metod stosowanych w Ambasadzie Urody należy ClearLift 4D, oferowany r wnież jako laserowy lifting okolicy ust i czerwieni wargowej.
- Laser hybrydowy Alma Hybrid łączy działanie frakcyjnego lasera ablacyjnego CO₂ z nieablacyjnym laserem 1570 nm. Część ablacyjna odpowiada gł wnie za odnowę powierzchni i poprawę tekstury sk óry, natomiast energia nieablacyjna dociera głębiej, wywołując koagulację termiczną i remodeling kolagenu. W ofercie Ambasady Urody znajduje się osobny protok ł zabiegowy przeznaczony do okolicy ust. Może on być rozważany przy wsp łistnieniu wiotkości, fotouszkodzeń i zmarszczek okołoustnych.
- Zabiegi regeneracyjne i biostymulujące, takie jak mezoterapia, osocze bogatopłytkowe oraz odpowiednio dobrane stymulatory tkankowe, mogą wspomagać poprawę nawilżenia, elastyczności i gęstości sk óry. Nie usuwają jednak nadmiaru sk órnej części wargi g órnej. Ich rola dotyczy przede wszystkim jakości tkanek, dlatego mogą stanowić element terapii łączonej, a nie zamiennik chirurgicznego lip liftu.
Wymienione procedury mogą sprawić, że okolica podnosowa wygląda na gładszą, jędrniejszą i mniej pomarszczoną. Nie skracają jednak odległości między punktem subnasale a g órną granicą czerwieni wargowej w takim stopniu jak operacyjny lip lift. Przy rzeczywistym nadmiarze długości sk órnej wargi g órnej laseroterapia i biostymulacja mają znaczenie uzupełniające.
Wyb r metody powinien nastąpić po badaniu lekarskim i ustaleniu, czy dominującym problemem jest długość sk órnej wargi, mała wysokość czerwieni, utrata objętości, wiotkość sk óry czy niedostateczne podparcie kostno-zębowe.
