Kąt żuchwowo-szyjny

Nie istnieje jedna wartość, której przekroczenie oznacza nieprawidłowość medyczną. Kąt żuchwowo-szyjny jest przede wszystkim parametrem antropometrycznym i estetycznym, a nie wskaźnikiem choroby. Jego ocena zależy od przyjętej metody pomiaru, ustawienia głowy, płci, wieku, budowy twarzoczaszki i cech populacyjnych.

W publikacjach z zakresu chirurgii plastycznej za charakterystyczny dla dobrze zarysowanego, młodego konturu szyi uznaje się najczęściej kąt wynoszący około 105-120°. W części opracowań, wykorzystujących inne punkty i linie odniesienia, jako zakres szczególnie wyraźnego kąta podaje się około 90-105°. Rozbieżność nie oznacza sprzeczności biologicznej, lecz wynika głównie z odmiennej definicji pomiaru.

Interpretując wynik, należy uwzględnić następujące zasady:

• mniejszy, bardziej ostry kąt zwykle odpowiada wyraźniejszemu przejściu między podbródkiem a szyją;
• większy, bardziej rozwarty kąt może towarzyszyć nagromadzeniu tłuszczu, wiotkości skóry, niekorzystnemu położeniu kości gnykowej lub niedostatecznej projekcji bródki;
• pomiar wykonany przy uniesieniu albo opuszczeniu głowy nie odzwierciedla naturalnego profilu;
• pojedyncza wartość kątowa nie określa harmonii twarzy bez analizy projekcji bródki, długości żuchwy i proporcji całego profilu.

W praktyce klinicznej ocena obejmuje fotografie w standaryzowanej pozycji, badanie palpacyjne skóry i tkanki tłuszczowej, ocenę napięcia platysmy oraz analizę zgryzu i budowy twarzoczaszki. Przy podejrzeniu cofnięcia lub niedorozwoju żuchwy przydatna może być diagnostyka ortodontyczna i cefalometryczna.

Nie należy dążyć do uzyskania arbitralnie ustalonej liczby stopni. Celem postępowania jest harmonijny, anatomicznie możliwy kontur, dopasowany do budowy pacjenta. Zbyt agresywne usuwanie tkanek może odsłonić pasma platysmy, chrząstkę tarczowatą albo ślinianki podżuchwowe i nadać szyi nienaturalny wygląd.

Metodę korekcji dobiera się do dominującej przyczyny. Zabieg redukujący tłuszcz nie skoryguje cofniętej żuchwy, a procedura poprawiająca jakość skóry nie usunie dużego depozytu podbródkowego. Najbardziej racjonalne postępowanie ma zatem charakter warstwowy i przyczynowy.

1. Przy powierzchownym nadmiarze tkanki tłuszczowej w ofercie Ambasady Urody stosowane są:

• lipoliza iniekcyjna i intralipoterapia, w tym preparaty na bazie deoksycholanu, powodujące uszkodzenie adipocytów i stopniowe usuwanie pozostałości komórkowych przez proces zapalno-makrofagowy;
• kriolipoliza Cooltech i Cooltech Define, wykorzystująca kontrolowane chłodzenie prowadzące do stopniowego zmniejszenia liczby adipocytów;
• technologie RF i ultradźwiękowe, w tym Accent Prime, Reaction RF, Pellevé, SPA Deep oraz VelaShape III, stosowane przede wszystkim do poprawy napięcia i konturu tkanek;
• INDIBA Deep Care, wykorzystywana do termicznej stymulacji tkanek, poprawy mikrokrążenia i wspomagania drenażu;
• endermologia LPG Alliance Ergolift oraz ICOONE, których zasadniczym działaniem jest mechaniczna mobilizacja tkanek i wspomaganie odpływu limfatycznego. Metody te mogą zmniejszać komponent obrzękowy, ale nie zastępują zabiegów niszczących adipocyty przy dużym depozycie tłuszczu.

2. Przy wiotkości skóry i osłabieniu jej właściwości podporowych dostępne są:

• HIFU SonoQueen, czyli skoncentrowane ultradźwięki wytwarzające niewielkie ogniska koagulacji termicznej na określonych głębokościach. Wywołana w ten sposób odpowiedź naprawcza prowadzi do przebudowy kolagenu i stopniowej poprawy napięcia tkanek.
• Radiofrekwencja mikroigłowa 3D, mikroplazma Pixel RF oraz RF Combo Jector 2D, łączące kontrolowane mikronakłuwanie z oddziaływaniem energii o częstotliwości radiowej. Powstający efekt termiczny inicjuje przebudowę kolagenu i elastyny, zwiększając gęstość oraz sprężystość skóry.
• Juvelook, hybrydowy stymulator tkankowy zawierający kwas poli-D,L-mlekowy (PDLLA) i nieusieciowany kwas hialuronowy. Kwas hialuronowy poprawia nawodnienie skóry, natomiast mikrosfery PDLLA pobudzają długofalową neokolagenezę. Preparat może być stosowany na szyję i wzdłuż linii żuchwy, jeżeli zatarcie konturu wiąże się z cienką, wiotką skórą o zmniejszonej gęstości.
• Juvelook + Injector RF, wykonywany za pomocą technologii RF Combo Jector, łączy podczas jednego wkłucia podanie preparatu, mikronakłucie oraz radiofrekwencję. Podciśnienie stabilizuje fałd skóry, umożliwiając kontrolowane rozmieszczenie iniekcji, a energia RF wzmacnia termiczną stymulację przebudowy tkanek. W Ambasadzie Urody dostępny jest również etapowy Program Intensywnej Przebudowy Skóry Juvelook RF, obejmujący zabiegi Juvelook + Injector RF i uzupełniającą radiofrekwencję mikroigłową RF Combo Jector 2D.
• Nieinwazyjne technologie RF, takie jak Pellevé, Reaction RF, Accent Prime i SPA Deep, których działanie opiera się na kontrolowanym podgrzewaniu tkanek oraz pobudzaniu procesów odpowiedzialnych za syntezę i reorganizację kolagenu.
• Laserowy lifting hybrydowy Alma Hybrid, laseroterapia ClearLift i ClearSkin PRO oraz resurfacing iPixel i Pixel CO₂, stosowane przede wszystkim w celu poprawy gęstości, tekstury i elastyczności skóry. Przebudowa powierzchownych tkanek może zwiększyć wyrazistość konturu, lecz nie usuwa głębokich przyczyn jego zatarcia.
• Mikronakłuwanie, w tym Dermapen 4 oraz Roll-CIT medyczny, inicjujące kontrolowaną odpowiedź naprawczą i przebudowę macierzy zewnątrzkomórkowej skóry.
• Pozostałe stymulatory tkankowe i bioremodelujące, w tym Profhilo, polinukleotydy, preparaty aminokwasowe, Karisma, Sunekos, Nucleofill, Lenisna, Sculptra i Radiesse. Różnią się składem, głębokością podania i zdolnością do zwiększania objętości, dlatego nie mogą być stosowane zamiennie. Preparaty przeznaczone do poprawy jakości skóry mogą wzmacniać jej strukturę, natomiast produkty o działaniu podporowym lub wolumetrycznym bywają wykorzystywane do odbudowy konturu dolnej części twarzy.
• Profhilo, mezoterapia kwasem hialuronowym i nici autologiczne, poprawiające nawodnienie, elastyczność lub biologiczną jakość skóry. Ich wpływ na sam kąt jest pośredni i zależy od tego, czy za jego zatarcie odpowiada wiotkość powierzchownych tkanek.

Juvelook, Juvelook + Injector RF oraz inne zabiegi biostymulujące nie są metodami lipolitycznymi. Nie usuwają istotnego nagromadzenia tłuszczu, nie zmieniają położenia kości gnykowej ani nie korygują niedostatecznej projekcji bródki. Największe uzasadnienie mają wtedy, gdy głównym problemem jest pogorszenie jakości, gęstości i napięcia skóry. Przy współistnieniu podwójnego podbródka mogą stanowić etap terapii łączonej, wykonywany w odpowiednim odstępie od lipolizy iniekcyjnej lub kriolipolizy.

3. Przy opadaniu tkanek dolnej części twarzy stosowane są

• nici liftingujące Barb 4D, Barb 6D, COG 4D, nici PDO oraz
• nici ujędrniające Darwin.

Nici haczykowe zapewniają mechaniczne przemieszczenie tkanek, natomiast nici gładkie służą głównie biostymulacji. Efekt zależy od jakości skóry, ciężaru tkanek i prawidłowej kwalifikacji.

4. Uzupełniająco wykorzystywane są

• masaże Kobido, Hadado i FMT, czyli terapia mięśniowo-powięziowej twarzy. Jest to manualna praca z mięśniami, powięzią oraz innymi tkankami miękkimi twarzy, żuchwy, szyi i karku.

• endermologia i zabiegi drenujące.

Mogą one czasowo zmniejszać obrzęk oraz poprawiać ruchomość tkanek, ale nie powodują trwałego usunięcia adipocytów ani korekcji anatomicznej żuchwy.

5. Jeżeli główną przyczyną jest cofnięta lub słabo zaznaczona bródka, rozważa się odpowiednio zaplanowaną wolumetrię bródki i linii żuchwy. Przy wadzie zgryzowo-szkieletowej właściwe może być leczenie ortodontyczne lub ortognatyczne. Znaczny nadmiar skóry, głęboka tkanka tłuszczowa i zaawansowane pasma platysmy mogą wymagać liposukcji, platysmaplastyki albo chirurgicznego liftingu szyi. Zabiegi niechirurgiczne nie zapewniają w takich przypadkach równoważnej korekcji.

Dobór terapii powinien być poprzedzony badaniem obejmującym:

• projekcję bródki i żuchwy,
• grubość oraz lokalizację tłuszczu,
• jakość i nadmiar skóry,
• napięcie i pasma platysmy,
• symetrię ślinianek podżuchwowych,
• położenie kości gnykowej,
• choroby, leki i przeciwwskazania do wybranej technologii.

Łączenie metod bywa uzasadnione, na przykład redukcja tłuszczu z późniejszą terapią napinającą, ale wymaga zachowania odpowiednich odstępów i indywidualnego planu. Nadmierna lub nieprawidłowo ukierunkowana redukcja objętości może pogłębić wiotkość, ujawnić struktury głębokie albo spowodować nierówność konturu.