Krosty na głowie

Etiologia zmian krostkowych na skórze głowy jest wieloczynnikowa. Najczęstsze przyczyny obejmują:

1. Zapalenie mieszków włosowych (folliculitis)

• Najczęściej wywołane przez Staphylococcus aureus
• Powstaje w wyniku mikrourazów, nadpotliwości, tarcia
• Objawia się drobnymi, bolesnymi krostkami z czopem ropnym

2. Trądzik skóry głowy

• Związany z nadprodukcją łoju i kolonizacją Cutibacterium acnes
• Częsty u osób z trądzikiem twarzy i pleców
• Może przyjmować postać głębokich zmian zapalnych

3. Łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS)

• Przewlekła choroba zapalna związana z nadreaktywnością na drożdżaki Malassezia
• Towarzyszy jej świąd, rumień i tłuste złuszczanie

4. Grzybica skóry owłosionej

• Zakażenie dermatofitami (np. Microsporum, Trichophyton)
• Częściej u dzieci
• Może powodować ogniska wyłysienia

5. Reakcje kontaktowe

• Alergia lub podrażnienie po farbach, lakierach, suchych szamponach
• Objawy pojawiają się zwykle 24–72 h po ekspozycji

6. Choroby zapalne i autoimmunologiczne

• Liszaj płaski mieszkowy
• Toczeń rumieniowaty skórny
• Łuszczyca skóry głowy

Czynniki predysponujące:

• przewlekły stres (wpływ osi HPA),
• zaburzenia hormonalne,
• nieprawidłowa higiena lub nadmierne mycie agresywnymi detergentami,
• noszenie ciasnych nakryć głowy,
• immunosupresja.

W przypadku łagodnych, pojedynczych zmian można wdrożyć postępowanie wspomagające. Należy jednak podkreślić, że domowe metody nie zastępują leczenia przyczynowego, zwłaszcza gdy zmiany nawracają.

Zalecenia pielęgnacyjne:

• Mycie skóry głowy łagodnym szamponem o fizjologicznym pH (5,5)
• Unikanie drażniących detergentów (SLS, SLES)
• Ograniczenie stylizacji termicznej
• Regularna zmiana ręczników i poszewek

Preparaty wspomagające:

• Szampony z ketokonazolem (działanie przeciwgrzybicze)
• Cynk PCA – redukcja wydzielania sebum
• Kwas salicylowy – działanie keratolityczne
• Okłady z roztworu soli fizjologicznej w przypadku zmian ropnych

Czego nie robić:

• Nie wyciskać krost – grozi rozsiewem infekcji
• Nie stosować spirytusu ani silnych preparatów wysuszających
• Nie maskować zmian ciężkimi kosmetykami stylizującymi

Jeżeli zmiany utrzymują się powyżej 7–10 dni, nasilają się lub towarzyszy im ból, obrzęk i gorączka – konieczna jest konsultacja dermatologiczna.

Leczenie zależy od przyczyny i charakteru zmian. Postępowanie powinno być poprzedzone oceną kliniczną, a w niektórych przypadkach badaniem mikrobiologicznym.

Leczenie farmakologiczne

W zapaleniu bakteryjnym:

• miejscowe antybiotyki (mupirocyna, klindamycyna),
• w ciężkich przypadkach antybiotykoterapia doustna.

W grzybicy:

• leczenie ogólne (terbinafina, itrakonazol),
• równolegle szampony przeciwgrzybicze.

W łojotokowym zapaleniu skóry:

• preparaty z ketokonazolem,
• glikokortykosteroidy miejscowe krótkoterminowo,
• inhibitory kalcyneuryny.

W chorobach autoimmunologicznych:

• leczenie immunomodulujące pod kontrolą dermatologa.

W przypadku przewlekłych stanów zapalnych oraz osłabienia mieszków włosowych warto rozważyć terapie poprawiające mikrokrążenie i regenerację tkanek, m.in.:

• Mezoterapia skóry głowy (preparaty z peptydami, czynnikami wzrostu, aminokwasami)
• Osocze bogatopłytkowe (PRP) – stymulacja odnowy komórkowej
• Terapie radiofrekwencji (RF) poprawiające ukrwienie i metabolizm komórkowy
• INDIBA® – terapia 448 kHz wspomagająca procesy regeneracyjne i przeciwzapalne

Celem terapii jest:

• redukcja przewlekłego stanu zapalnego,
• poprawa trofiki skóry,
• wsparcie odbudowy mieszków włosowych,
• ograniczenie ryzyka łysienia wtórnego.

• szybkie powiększanie się bolesnych guzów,
• wyciek ropny i obrzęk,
• ogniska wyłysienia,
• objawy ogólne (gorączka, powiększone węzły chłonne),
• brak poprawy mimo leczenia.