Pasma platyzmy
wróć do strony głównej
Pasma platyzmy to pionowe, linijne uwypuklenia widoczne na przedniej i bocznej powierzchni szyi, powstające wskutek aktywności oraz zmian strukturalnych mięśnia szerokiego szyi. Mięsień ten, nazywany platyzmą, jest cienką, parzystą warstwą mięśniową położoną bezpośrednio pod skórą. Uczestniczy w mimice dolnej części twarzy, obniżaniu żuchwy i kącików ust oraz napinaniu skóry szyi. Pasma mogą ujawniać się początkowo wyłącznie podczas grymasu, zaciskania zębów lub wymawiania określonych głosek, a z czasem pozostawać widoczne także w spoczynku. Nie są typowymi zmarszczkami skóry. Ich leczenie wymaga oceny aktywności mięśnia, jakości skóry, rozmieszczenia tkanki tłuszczowej oraz położenia głębszych struktur szyi.
Pasma platyzmy - co to jest
Platyzma, czyli mięsień szeroki szyi, jest cienkim, powierzchownym mięśniem mimicznego układu mięśniowo-powięziowego. Rozpoczyna się w tkankach górnej części klatki piersiowej i okolicy obojczyków, następnie przebiega ku górze, krzyżując dolny brzeg żuchwy. Jego włókna łączą się między innymi z tkankami dolnej wargi, kąta ust i powięzią dolnego piętra twarzy. Unerwienie zapewnia szyjna gałąź nerwu twarzowego.
Prawa i lewa część platyzmy nie zawsze łączą się na całej długości linii pośrodkowej. Między nimi może występować anatomiczne rozejście, którego szerokość i kształt różnią się osobniczo. Właśnie w przyśrodkowej części szyi najczęściej pojawiają się dwa wyraźne, pionowe pasma.
Wyróżnia się:
- pasma dynamiczne, widoczne przede wszystkim podczas maksymalnego napięcia platyzmy;
- pasma spoczynkowe, dostrzegalne bez wykonywania grymasu;
- pasma przyśrodkowe, biegnące w przedniej części szyi;
- pasma boczne, związane z aktywnością bocznych włókien mięśnia i mogące zaburzać zarys dolnego brzegu żuchwy.
Pasma platyzmy są częścią złożonego procesu starzenia szyi. Mogą współistnieć z wiotkością skóry, nadmiarem tłuszczu podbródkowego, utratą wyrazistości kąta szyjno-bródkowego i opadaniem tkanek dolnego piętra twarzy. Każdy z tych problemów ma jednak inny mechanizm i może wymagać odrębnego postępowania.
Pasma platyzmy - dlaczego uwidaczniają się na szyi
Widoczność pasm nie wynika wyłącznie z „osłabienia mięśnia”. Istotne znaczenie ma wzajemne oddziaływanie platyzmy, skóry, tkanki podskórnej, więzadeł podtrzymujących i struktur położonych pod mięśniem.
Do najważniejszych mechanizmów należą:
- powtarzalne skurcze platyzmy, które z czasem utrwalają przebieg jej włókien pod cienką skórą;
- wzrost napięcia spoczynkowego niektórych włókien mięśniowych i przewaga działania mięśni obniżających dolne piętro twarzy;
- zmniejszenie sprężystości skóry, związane z degradacją kolagenu i elastyny, spadkiem aktywności fibroblastów oraz zmianami macierzy zewnątrzkomórkowej;
- zanik lub przemieszczenie powierzchownej tkanki tłuszczowej, przez co kontur mięśnia staje się łatwiej dostrzegalny;
- rozejście przyśrodkowych brzegów platyzmy oraz zmiana ich położenia pod wpływem starzenia;
- osłabienie więzadeł i powięzi podtrzymujących tkanki szyi;
- indywidualna anatomia, w tym sposób krzyżowania się włókien mięśniowych, grubość mięśnia i szerokość przerwy między jego prawą i lewą częścią.
Promieniowanie ultrafioletowe, palenie tytoniu i przewlekły stres oksydacyjny przyspieszają starzenie skóry, dlatego mogą zwiększać widoczność pasm. Nie są jednak bezpośrednią przyczyną skurczu platyzmy.
Rozpoznanie opiera się zwykle na badaniu klinicznym w spoczynku i podczas kontrolowanego napięcia mięśnia. Lekarz ocenia również ruchomość skóry, stopień jej wiotkości, ilość tłuszczu podbródkowego, przebieg żuchwy oraz symetrię szyi. W przypadkach nietypowych pomocne może być badanie ultrasonograficzne, które uwidacznia grubość i przebieg mięśnia oraz jego relacje z naczyniami, gruczołami ślinowymi i innymi strukturami.
Pasma platyzmy - czym różnią się od zmarszczek poprzecznych szyi
Pasma platyzmy przebiegają przede wszystkim pionowo i mają pochodzenie mięśniowe. Zmarszczki poprzeczne szyi, określane także jako linie naszyjnika lub pierścienie Wenus, są poziomymi zagłębieniami skóry. Oba problemy mogą występować jednocześnie, ale nie powinny być traktowane jako to samo wskazanie.
Cecha | Pasma platyzmy | Zmarszczki poprzeczne szyi |
|---|---|---|
Kierunek | Pionowy lub lekko skośny | Poziomy |
Główna struktura | Mięsień szeroki szyi | Skóra, tkanka podskórna i miejsca przyczepu skóry |
Widoczność podczas ruchu | Zwykle nasila się przy napinaniu szyi | Może pogłębiać się przy zginaniu szyi |
Występowanie u młodych osób | Możliwe przy silnej platyzmie | Częste z powodu budowy anatomicznej |
Podstawowe leczenie | Modulacja aktywności mięśnia | Poprawa jakości, nawilżenia i struktury skóry |
Odpowiedź na toksynę botulinową | Najczęściej wyraźna w pasmach dynamicznych | Mniej przewidywalna i zwykle częściowa |
Zmarszczki poprzeczne mogą występować już w młodym wieku i nie muszą świadczyć o zaawansowanym starzeniu. Ich pogłębianiu sprzyjają utrata elastyczności skóry, fotostarzenie oraz częste zginanie szyi, lecz określenie „tech neck” nie opisuje pełnej etiologii problemu.
Istotne jest również odróżnienie pasm platyzmy od luźnych fałdów skóry, blizn, powiększonych żył szyjnych i asymetrycznych uwypukleń tkanek. Nowe, jednostronne, bolesne lub szybko narastające zgrubienie szyi wymaga diagnostyki lekarskiej, a nie wyłącznie konsultacji estetycznej.
Pasma platyzmy - jaki zabieg je zmniejsza
Najbardziej bezpośrednim niechirurgicznym leczeniem dynamicznych pasm platyzmy jest iniekcja toksyny botulinowej typu A. Neurotoksyna rozszczepia białka uczestniczące w uwalnianiu acetylocholiny w płytce nerwowo-mięśniowej, dzięki czemu czasowo ogranicza skurcz wybranych włókien mięśnia. Nie usuwa mięśnia ani nie „wypełnia” pasm.
W badaniach randomizowanych III fazy poprawę o co najmniej jeden stopień po 14 dniach uzyskało około 77–80% leczonych pacjentów, zależnie od tego, czy ocenę przeprowadzał badacz, czy pacjent. Korzyści utrzymywały się do 120. dnia, stopniowo słabnąc. Wyniki te dotyczą określonego preparatu, schematu dawkowania i pacjentów z umiarkowanym lub znacznym nasileniem problemu, dlatego nie należy automatycznie przenosić ich na wszystkie toksyny i techniki.
W ofercie Ambasady Urody z tym mechanizmem związane są:
- leczenie mięśni platyzmy toksyną botulinową, ukierunkowane bezpośrednio na pionowe pasma;
- Nefertiti Lift, obejmujący platyzmę oraz punkty wzdłuż dolnego brzegu żuchwy, stosowany przy pasmach połączonych z osłabieniem zarysu owalu;
- lifting rysów twarzy toksyną botulinową, dobierany do aktywności mięśni obniżających dolne piętro twarzy;
- toksyna botulinowa o przedłużonym działaniu, jeżeli pacjent spełnia kryteria zastosowania danego preparatu;
- mezobotoks, działający bardziej powierzchownie, przeznaczony głównie do poprawy drobnych zmarszczek i jakości skóry, a nie jako zamiennik precyzyjnego leczenia silnych pasm.
Jeżeli pasmom towarzyszy wiotkość skóry, lekarz może rozważyć dostępne w klinice terapie uzupełniające: HIFU SonoQueen, termolifting DeepIR i Zaffiro, radiofrekwencję mikroigłową 3D, mikroplazmę Pixel RF, radiofrekwencję Pellevé, Reaction RF i SPA Deep, laserowy lifting hybrydowy, ClearLift, ClearSkin PRO, iPixel, Pixel CO₂, nici liftingujące, mezoterapię ujędrniającą lub Beautytek. Procedury te mogą poprawiać napięcie, strukturę i jakość skóry, ale nie wyłączają wybiórczo skurczu platyzmy. Przy współistniejącym tłuszczu podbródkowym wykorzystuje się również lipolizę iniekcyjną lub kriolipolizę, które zmieniają kontur podbródka, lecz nie leczą samego mięśnia.
Zaawansowane, utrwalone pasma spoczynkowe z dużą wiotkością tkanek mogą wymagać chirurgicznej plastyki platyzmy lub liftingu szyi. Kwalifikacja powinna uwzględniać anatomię szyi, funkcję połykania i głosu oraz choroby nerwowo-mięśniowe. Nieprawidłowe lub zbyt głębokie podanie toksyny może spowodować osłabienie szyi, asymetrię uśmiechu, zaburzenia połykania albo zmianę głosu, dlatego zabieg powinien wykonywać lekarz dobrze znający anatomię tej okolicy.
